Zaman artık akmıyor; üzerimize yığılıyor. Gün, bir öncekinin tortusuyla kapanıyor ve biz her
sabah dünün ağırlığını sırtlanarak uyanıyoruz. İyi olanı unutmak kolay, kötü olanı bastırmak
daha da kolay. Hatırlamak zahmet istiyor, unutmak ise neredeyse otomatik bir refleks. Bu
yüzden hiçbir şey tamamlanmıyor; ne acılar, ne sevinçler, ne de insanlar.Dünyanın gidişatı
bizi yalnızca yormuyor, bizi sessizce dönüştürüyor. Kimse kimsenin halini gerçekten merak
etmiyor, Empati, bir erdem olmaktan çıkıp nadir rastlanan bir kazaya dönüşüyor. Herkes
konuşuyor, kimse gerçekten duymuyor. Herkes hissediyor, ama kimse hissettiğini kabul
etmiyor.Herkes kendini anlatıyor ama kimse dinlemiyor. İnsanlar incinmemek için kendini
korumak için kabalaşıyor. Bastırılan her duygu, bir gün daha eksik yaşanmış bir gün olarak
takvime düşüyor.
Bencilliğimizi çoğu........

© Turktime