Kendi kendine efendi, kendi kendine köle
Eskiden insanın üzerinde görünür efendiler vardı. Kalabalık aileler, kayınvalideler, mahalle baskısı, patronlar, “el âlem ne der?” kaygısı… İnsan ne yapacağını çoğu zaman biliyordu; çünkü hayatın içinde onu yönlendiren, hatta zaman zaman zorlayan insanlar vardı. Buna sosyal müeyyide de deniliyordu.
Bugün ise birçok insan daha özgür. Kendi kararlarını kendisi vererek yaşıyor. Fakat tuhaf bir şey oldu: Görünen efendiler azaldı, görünmeyen efendiler çoğaldı.
Artık kayınvalide evin dağınıklığını söylemiyor; Sosyal medyadaki fenomenler söylüyor. Patron “daha verimli ol” demiyor; kişisel gelişim videoları söylüyor. Kimse “her gün yürümelisin” diye başında durmuyor ama 10 bin adım, sağlıklı hayat, fit beden, doğru beslenme, protein, uyku düzeni, cilt bakımı, saç bakımı, düzenli ev, düzenli hayat… Hepsi zihnimizde sessiz birer emir hâlinde yağıyor...
Ve insan farkına varmadan kendi kendisinin efendisi ve kölesi oluyor.
“Bugün yürüdün mü?”, “Daha bakımlı olmalısın.”, “Daha iyi bir hayat kurmalısın.”
Liste........
