İnsan nerede hata yapar?
İnsan hata yapar. Bazen düşünmeden konuşur, yanlış bir karar verir veya doğru bildiği bir şeyin aslında yanlış olduğunu zamanla fark eder. Bunların hepsi insana mahsustur. Asıl mesele çoğu zaman hata yapmak değil; yaptığı hata kendisine gösterildiği hâlde onu kabul edememektir.
İnsanın kendi yanlışıyla yüzleşmesi kolay değildir. Çünkü “Evet, burada ben hata yaptım” diyebilmek, nefsini bir kenara bırakmayı ve kendisine karşı dürüst olmayı gerektirir. Bu yüzden insan bazen yanlışını anlatırken bile kendisini haklı çıkarmaya çalışır. Karşısındaki kişi farklı bir açıdan bakıp “burada bir yanlışın var” dediğinde ise hemen savunmaya geçer.
Oysa söylenen her söz bizi suçlamak için değildir. İnsan, kendi hikâyesinin içinde olduğu için bazı yanlışlarını göremeyebilir. Dışarıdan bakan bir göz, onun fark edemediği bir noktayı daha açık görebilir. Böyle bir ikazı, kırıcı olmadığı müddetçe, saldırı değil; kendimizi görme fırsatı olarak değerlendirmek gerekir.
Belki de insanın en büyük yanılgısı, her zaman haklı olduğuna inanmasıdır. Yanlış karar vermek bir anlık yanılgı olabilir; fakat hatası gösterildiği hâlde aynı noktada ısrar etmek artık bir tercihtir. Hata insanı küçültmez; hatayı savunmak ve ondan ders almamak insanın gelişmesine mâni olur.
İnsanı büyüten, hiç hata yapmaması değil; hatasıyla karşılaştığında “burada yanılmışım, bunu yanlış yapmışım; senin baktığın açıdan düşünmemişim” diyebilmesidir. Bunlar söylenmesi zor, fakat insanı olgunlaştıran........
