Büyüklerimiz “Dost seç” buyururken sadece arkadaş seçmekten bahsetmiyorlardı. Kalbin kime meylettiğine dikkat çekiyorlardı. Çünkü iyi bir dost insanı hayra yaklaştırır. Kötü dost ise insanı önce gaflete, sonra dünya sevgisine, sonra da pişmanlığa götürebilir.

Bir başka hâdise de güvenilir olmak üzerinedir. Hazret-i Ömer “radıyallahü anh”ın huzuruna, babalarını öldüren bir delikanlıyı getirdiler. Kısas gerekiyordu. Delikanlı hükme razı oldu; fakat yetim kardeşine ait emaneti teslim etmek için üç gün mühlet istedi. Kendisine kefil olarak Amr ibni Âs radıyallahü anh’ı gösterdi.

Üçüncü gün geldiğinde delikanlı ortada yoktu. Kefilin cezası verilecekti. Tam o anda delikanlı nefes nefese koşarak geldi. Hazret-i Ömer sordu:

“Gelmeyebilirdin. Nasılsa kefilin vardı. Niye geldin?”

Delikanlının cevabı çok büyüktü:

“Mümin verdiği sözden dönerse İslamiyet nerede kaldı?”

Amr ibni Âs radıyallahü anh da şu manada cevap verdi:

“Müslümanlar arasında güvenilir insan kalmadı mı dedirtelim?”

Bu mertlik karşısında öldürülen kişinin evlatları da haklarından vazgeçtiler. Biri, “Merhametli insan kalmadı dedirtir miyim?” dedi. Diğeri “Bu mertleri gördükten sonra kan davasında ısrar etmek bana ayıp geldi” dedi.

Bir insanın sözü sağlam olursa, merhamet de uyanır, güven de uyanır, affetmek de kolaylaşır.

Bugün belki hepimizin en çok muhtaç olduğu şey budur:

Güvenilir olmak. Sözünde durmak. Dostluğu menfaatle ölçmemek. Mümin kardeşini küçük görmemek. İyi insanlarla beraber olmaya........

© Türkiye