Arkadaş seçimi, hayatımızdaki en kritik kararlardan birisidir şüphesiz. Hem dünyadaki huzurumuz için hem de ahiretteki saadetimiz için salih bir arkadaş önemlidir. Başımıza gelen iyiliklere de vesile olabilir, felaketlerin müsebbibi de. Bu bizim seçimimize bağlıdır. İyi arkadaş, iki cihan için de paha biçilemez bir nimettir.

Hadi böyle bir arkadaşı bulduk diyelim. Kalp kırmamak önceliğimiz olmalı. Ancak insanoğlu olarak şu dilimizi tutmakta zorlanıyoruz.

Eee "Söz ağızdan çıkana kadar sizin esirinizdir, çıktıktan sonra siz onun esirisiniz" diye boşuna denmemiş. Söylediklerimizle kalp kırdıysak telafisi de zor oluyor. Hele ki bir de sinirlenip bir şeyler söylüyorsak, farkında olmadan araya kullanmak istemeyeceğimiz kelimeler de dâhil olabiliyor. Sonra çık işin içinden çıkabilirsen. "Özür dilerim, geçer" diye düşünüyorsak, düşünmeyelim, genelde geçmez çünkü. İki kelime çoğunlukla kalp kırıklığını tamir edemez.

Vaktiyle bir genç varmış. Kavga etmeyi seven, kötü karakterli bir genç. Babası bu duruma bir el atmak istemiş. Bir torbaya çivi doldurmuş, gence vermiş. Demiş ki; "Arkadaşların ile tartışıp kavga ettiğin her seferde tahtaya bir çivi çak." Genç de "Peki" deyip ilk........

© Türkiye