NATO içinde ve dışında yaşanan çekişmeler, üye ülkelerin kendi ulusal çıkarlarını önceleyen yaklaşımları nedeniyle ittifakın yeni bir güvenlik doktrini oluşturma ihtiyacını her geçen gün daha görünür hâle getiriyor.

NATO Genel Sekreteri Mark Rutte ile ABD Başkanı Trump arasında medyaya yansıyan diyaloglar da bu çelişkilerin kolay giderilemeyeceğini gösteriyor. Trump’ın Avrupa liderlerine yönelik sert söylemleri, Grönland konusundaki ısrarı ve bunu açıkça dile getirmesi, başta Birleşik Krallık olmak üzere Avrupa’nın birçok ülkesiyle yaşadığı görüş ayrılıklarını daha da belirginleştiriyor.

Buna karşılık Trump’ın Türkiye ve Cumhurbaşkanı Erdoğan’la çalışmaktan duyduğu memnuniyeti defalarca dile getirmesi dikkat çekicidir. Hatta NATO zirvelerine Erdoğan ve Türkiye nedeniyle katıldığını söylemesi, Ankara’yı yalnızca bir müttefik olarak değil, NATO’nun geleceğini şekillendirecek önemli aktörlerden biri olarak gördüğünü düşündürüyor.

Pasifik merkezli rekabet...

Grönland konusundaki ısrarına baktığımızda ise ABD açısından asıl stratejik önceliğin Pasifik merkezli rekabet olduğu anlaşılıyor. Trump, bir taraftan Amerikan caydırıcılığını artırmaya çalışırken diğer taraftan NATO’nun mali yükünü tek başına taşımak istemediğini açık biçimde ortaya koyuyor.

Bu nedenle Grönland sadece bir ada değil, aynı zamanda önemli bir pazarlık başlığıdır. Trump’ın “Orayı biz kurtardık ve onlara verdik” yaklaşımı, Putin’in İkinci Dünya Savaşı üzerinden Avrupalılara yönelik “Sizi Hitler ve Nazilerden biz kurtardık” söylemiyle benzer bir güç dili kullanıldığını gösteriyor.

Yeni dünya düzeni, bütün aktörleri konumlarını yeniden belirlemeye zorluyor. Trump da bu dönüşümün en güçlü itici aktörlerinden biri olarak öne çıkıyor. Ancak dikkat çeken nokta, sert söylemlerine rağmen sürekli “anlaşmak istiyorum” mesajı vermesidir. Çünkü Trump açısından anlaşma, ABD’nin çıkarlarını daha ileri taşıyacak yeni bir pazarlığın........

© Türkiye