İnsanlık tarihi boyunca özgürlüğün ne olduğu tartışıldı. Kimisi "kendi iradesinin efendisi olmak" dedi. Kimisi de "her türlü zincirden ve dış baskıdan sıyrılmak."

Ancak bizim kuşağa bu kadim sorunun cevabı çok daha pratik bir formülle öğretildi: Para kazan, istediğini satın al, özgür ol.

İşte bu üç aşamalı özgürlük vaadiyle ilgili son dönemde kafam son derece karışık. Çünkü satın aldığım şeyler arttıkça, özgürlüğüm azalıyor. Cüzdanım inceldikçe, zincirlerim kalınlaşıyor.

Yani bir şeyler satın aldıkça o nesnelere bağımlı hâle geliyorum. Ve sonuçta şu soruyla baş başa kalıyorum:

“Sahip olduklarım bana mı ait, yoksa zamanla onlar mı bana sahip oluyor?”

Bir spor salonuna üyeliğim var. Ucuz olsun diye yıllık üyelik aldım. Şimdi salona gitmediğim her gün, üyelik ücreti bana ceza puanı gibi işliyor. Ocak ayında haftada dört gün gittim, şubatta ikiye düştü, martta önünden geçtim. Yaşadığım suçluluk inanın şınav çekmekten daha yorucu. Eskiden göbekli, hantal ve mutluydum. Şimdi göbek ve hantallık sabit duruyor. Ama mutsuzum.

Tatilde araba kiralayıp Kütahya’ya gittim.........

© Türkiye