Açık söyleyeyim, ben insan kaynaklarıymış, işe alım süreçleriymiş anlamam. Ama binden fazla işe alım yaptım. Ve bunların çok büyük bir kısmı sıfır, hayata yeni adım atacak gençlerdi.

Yani çoğuna “bugüne kadar neler yaptın?” diye soramadım. Çoğunun önceki çalıştığı işletmelerdeki referanslarıyla konuşamadım. Bazılarının anne-babasıyla konuşabildim en fazla. Ama itiraf ediyorum, çok daha etkili ve faydalı oldu. Zira anne-babalar çocuklarına davranırken duygusal olabiliyor ama ona kefil olurken adil oluyorlar. Kızının yanında, kızıyla ilgili fikrini almaya çalıştığım bir anneden “çok uyuşuk, gece yatmak bilmez, sabah kalkmak bilmez” sözlerini duydu bu kulaklar.

2027’ye kadar yaşarsam 25. yılım olacak işverenlik hayatımda. Birkaç öneri yazmak istedim genç kardeşlerim için. Evlerinizde çocuklarınız, torunlarınız var aklınızın kaldığı, biliyorum.

Bir gence baktığımda onda ne arıyorum?

1- Öncelikle net bakmalı.Hayatın gerçeklerinin farkında olmalı. Yaşı kaç olursa olsun ciddiyet ve sorumluluğa sahip olmalı. Hayat bir oyun değil, ama oyunu iyi oynayanlar kazanıyor. Kuralları görmeyen, oyunun dışına düşüyor.

2- Eksiklerinin farkında olmalı.Eksiğinin farkında olmayan kendini geliştiremez, geliştirme motivasyonu da bulamaz. “Ben oldum” diyen bir genç, daha başlamadan kaybetmiştir. Ama “eksiklerim var” diyen bir genç, doğru yoldadır.

3- “Daha gencim” diye düşünmemeli.15 yaşında bir stajyer de olsa ona onun yaşından bir yaş küçükken başladığımı söylüyorum. Dünyada 12-13 yaşında kâşiflerin, girişimcilerin olduğunu hatırlatıyorum. O 15 yaşın bir göz kırpmada 20, bir sonrakinde 25, bir sonraki nefesinde 30 olacağını söylüyorum.Ama gerçek şu:........

© Türkiye