Ubeydullah-ı Ahrâr hazretleri çocukken, akranları gibi sokaklarda oynamıyordu.

“Sen niçin oynamıyorsun?”

“Biz bu dünyâya oyun için gelmedik ki” dedi.

Gençliğinde Hire'ye gitmişti.

Orada, “Yâkub-i Çerhî” adını işitti birinden.

O sevgiyle yandı, tutuştu.

Ve görmek için çıktı evden...

Huzûruna girince, Onu çok sevdi.

Ondan çok iltifat........

© Türkiye