Tarihçi Kitabevi öyle bir misyon üstlenmişti ki,tek başına insanlara kültür elçiliği yapıyor. Her cumartesi bir kültür söyleşisi düzenliyor,o küçücük kitabevi insanın gözünde büyüyor,büyüyor.Elifin Kağnısında ki öküzün gözlerinden bahsetmiyorum…Kocaman bir salon oluyor. Bazen sandalyeler yetmiyor,üst katın merdivenlerinde sıralanıyoruz Bremen Mızıkacıları gibi.

Bu cumartesi okumaktan büyük tad aldığım iki insan bir takım oluşturmuş…Emre Kongar & Zülal Kalkandelen birlikte yazdıkları “Devrimi ve Karşı Devrimi Tartış, Hayat Yaşadığına Değsin!”kitabıyla ilgili bir söyleşi yaptılar.

Dinlemeye doyamadık.Emre hoca arada bir”çok konuştum ,sıkıldınız, bitireyim artık” dediğinde ,ağzımdan birden “lütfen devam edin,biz sabaha kadar dinleriz sizi”cümlesi dökülüverdi.O tatlı babacan tavrıyla “Bakın kırmızı başlıklı kız sabaha kadar dinlermiş”deyince salonda alkış tufanı koptu.

Emre hoca öylesine dolu bir insan ki,artık o kadar çok birikmişki içine sığmıyor ve dökülüveriyor dudaklarından.Bir o kadar da heyecanlı, sanki Cumhuriyet Bayramında konuşmacı bir çocuk…İçi içine sığmıyor.

Zamanın nasıl geçtiğini anlayamadık…Oturmuyor…Elinde mikrofon, konuştukça konuşuyor,bizler nefes almadan onu dinliyoruz.

Arada bir Zülal Kalkandelen e takılıyor”bak ben ne kadar konuştuysam sana da o kadar zaman bırakacağım,haksızlık etmem “diye.

Zülal........

© Turkish Forum