Uluslararası ilişkiler uzun yıllar boyunca askerî güç, diplomasi ve ekonomik kapasite temelinde şekillenmiştir. Ancak 21. yüzyılın kendine haiz şartları ile teknolojinin de ulaştığı seviyeyle beraber bu geleneksel araçların yanına siber saldırılar eklenmiş ve güvenlik algısı çok boyutlu bir yapıya evrilmiştir. Devletlerarası rekabet artık yalnızca fiziksel sahalarda değil, dijital altyapılar ve bilgi ağları üzerinden de yürütülmektedir.

Siber saldırılar, düşük maliyetli olmaları ve doğrudan askerî çatışma riski taşımamaları nedeniyle dış politika açısından etkili bir araç hâline gelmiştir. Enerji sistemleri, finans altyapıları ve kamu kurumlarının dijital ağları hedef alınarak ülkelerin karar alma mekanizmaları baskı altına alınabilmektedir. Bu durum, siber alanın dış politikada yeni bir güç projeksiyon alanı olarak konumlandığını göstermektedir. Siber alandaki bu gelişmeler, caydırıcılık kavramının da yeniden tanımlanmasına neden olmuştur. Geleneksel askerî kapasite hâlâ önemli bir unsur olarak varlığını sürdürse de siber savunma kapasitesi zayıf olan devletlerin stratejik kırılganlıkları giderek artmaktadır. Bu nedenle siber güvenlik, ulusal savunma politikalarının ayrılmaz bir parçası hâline gelmiştir.

Siber saldırıların dış politika üzerindeki etkileri ittifak ilişkilerinde de belirginleşmektedir. Müttefik ülkeler arasında yalnızca askerî değil, aynı zamanda siber savunma ve istihbarat paylaşımına........

© Türkgün