Bir varmııış, bir yokmuuuş…

Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, develer berber iken, pireler tellal iken, tarihin Osmanlı devirlerinde  “Hazine-i Evrak Dairesi” diye bir merkez varmış.

İşte o dairede devletin bütün resmi yazışmaları günü gününe toplanır ve titizlikle saklanırmış. Bu merkezlerde de “emin” sıfatlı memurin ve amirun taifesi görevliymiş.

Bu görevliler gelen evrakları günlük ve haftalık olarak tasnif eder, evrak kayıt defterlerine özel kodlarla işler ve muhafaza altına alırlarmış. 

Daha sonra evrak-ı metrukeler de, ben diyeyim Nazilli Basması’dan , siz deyin Çukurova’nın Alaca Bezi’nden mamul çok kaliteli dokuma çuvallara konur, o çuvallara da o ayın ismi yazılırmış.

Muharrem, Safer, Rebiülevvel, Rebiülahir, Cemaziyelevvel gibi ay isimlerinin yazıldığı içi evrak dolu o kaliteli bez çuvallar da nem ve haşerattın giremeyeceği bezir yağlı ahşap sandıklara konarak saklanırmış…

Günlerden bir gün, o merkezde çalışan memurin taifesinden biri şeytana uymuş. Kaliteli bezden yapılmış, kar gibi........

© Türkgün