Lezersreacties

Lezersreacties: Cyberpesten is niet alleen het probleem van docent of ouders

Dit artikel is geschreven doorRedactie TrouwGepubliceerd op 26 maart 2026, 22:00Leestijd 4 min

Bewaren

Delen

In het artikel over cyberpesten (Trouw, 25 maart) wordt gewezen op de verantwoordelijkheid van docenten. Zij zouden te weinig kennis en vaardigheden hebben om leerlingen voor te lichten en te helpen. Maar cyberpesten gebeurt niet alleen op school. Het gebeurt overal, ook thuis. Het gaat net zo goed mis bij ouders die zonder adequate digitale kennis en vaardigheden hun 10-jarige kind een mobiele telefoon geven met ongelimiteerde internettoegang. Het is geen docent-probleem, en ook geen ouder-probleem. Het is een probleem dat de huidige generatie opvoeders samen veroorzaakt heeft, mede omdat de big tech-ontwikkelingen binnen Big Tech sneller zijn gegaan dan dat we als opvoeders bij konden houden.

Mis nooit meer het laatste nieuws

Momenteel heeft u geen permissie gegeven om notificaties te ontvangen. Klik hier voor een popup met meer informatie.

Krijg een melding bij belangrijk nieuws over Algemeen.

Dit was een test

Op dit moment onderzoeken wij de belangstelling van onze lezers voor de regio sportmeldingen.

Bedankt voor je medewerking.

Er zijn ook positieve ontwikkelingen. Steeds meer scholen hebben een ‘thuis of in de kluis’-beleid voor mobiele telefoons, en steeds meer ouders maken onderling afspraken om geen telefoons uit te delen. Leerling Cheyenne zegt in het stuk dat ze gelukkiger was geweest met een leven dat zich niet voor helft online had afgespeeld. Met hogere cijfers ook nog. Cyberpesten is een maatschappelijk probleem, we moeten dit als samenleving aanpakken. Voor onze kinderen. Niet door naar elkaar te wijzen, maar door als overheid en opvoeders, thuis en op school, samen op te trekken.

Gerhard Borger, docent Hardenberg

Profeten

Mooi stuk over Peter Wennink (Verdieping, 24 maart). Een man die weet hoe Nederland zijn welvaart moet behouden. Raar toch dat we blijven denken dat ‘toppers’ uit het bedrijfsleven de aangewezen mensen zijn om ons als maatschappij de weg te wijzen. Ik herinner me een man als Feike Sijbesma, groot als ceo van DSM, die ons ook politiek, economisch en maatschappelijk op het goede spoor zou zetten. Geweldige speeches, interviews en voordrachten, maar we horen niet zo veel meer van hem, net zomin als van een aantal andere voormalige profeten.

Jos de Gruiter Zoetermeer

En de kerk dan?

In de rubriek ‘Klaar voor de crisis’ (Opinie, 24 maart) noemt hoogleraar Arjen Boin allerlei netwerken die een rol kunnen spelen in geval van crises: sportverenigingen, zangkoren, scouting en moskeeën. Dat zijn zeker waardevolle netwerken die snel te werk kunnen gaan. Maar wat me verbaast, is dat kerken missen in zijn rijtje. Want zij hebben zelfs permanent mensen aangesteld die specifiek beschikbaar zijn voor nood binnen en buiten de geloofsgemeenschap: de diakenen.

Sake Stoppels Zeist

Demagogie?

Lezer Harm Oosthoek vindt dat Trouw eens wat meer aandacht zou moeten besteden aan wat er op straat leeft (Lezersreacties, 25 maart). Tijdens de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen kreeg ik ook vaak dit verwijt. Maar als ik dan vroeg om voorbeelden, of waar ze zelf concreet last van hadden, was het altijd iets dat niet in hun straat speelde, maar ergens anders. Of iets wat in de toekomst zou kunnen gebeuren. Het apocalyptische beeld dat demagogen als Wilders, Baudet of Vermeer schetsen, wordt door steeds meer mensen als ‘straatbeeld’ benoemd, maar is nergens.

Hans Voerknecht Pijnacker

Linkse krant

Inmiddels ben ik afgezien van enkele onderbrekingen al bijna vijftig jaar trouw aan Trouw. En hoewel ik vind dat Martin Bosma zich ietwat diplomatieker uit had moeten drukken, ben ik het wel eens met de strekking van zijn boodschap. Trouw is inderdaad een linkse krant geworden. Dat zal lezers aantrekken, maar ongetwijfeld ook lezers afstoten. Jammer genoeg begin ik tot die laatste categorie te behoren. Ik mis in veel gevallen de onafhankelijke journalistiek en de spreekwoordelijke gulden middenweg.

Hans Klein Wolterink Tiel

Relatief succes

Na een jarenlange strijd is besloten om voor de verbreding van de A27 bij Amelisweerd een andere oplossing te kiezen (Trouw, 25 maart). Daarmee blijft een klein stukje bosmilieu behouden. Vanuit de actievoerders is dat onmiskenbaar een succes. Maar hoe groot is dat succes werkelijk voor de natuur? De eerder voorgestelde compensatiemaatregelen zouden – in oppervlakte, gebruik en potentiële biodiversiteit – naar mijn inschatting vele malen groter zijn geweest dan wat nu behouden blijft. Wie uitsluitend kijkt naar wat niet verdwijnt, ziet mogelijk over het hoofd wat ook niet tot stand komt.

Jurrie de Vos Tull en ’t Waal

Gedoe

Volgens de Ser zijn veel Nederlanders bang dat verduurzamen vooral gedoe is (Trouw, 25 maart). Maar iets redelijk simpels, wat een handige doe-het-zelver kan doen, zoals een isolerende wand voor de buitenmuur plaatsen (aan de voorzijde van de woning) wordt wel zeer ingewikkeld gemáákt. Hiervoor moet namelijk een bouwvergunning worden aangevraagd. Dit, omdat de woning ‘vergroot’ wordt (jaja, de buitenmuur wordt wel 15 cm dikker). Het aanvragen van een dergelijke vergunning, dát is pas een hele hoop gedoe. Het weerhoudt mij ervan om deze ingreep uit te voeren (we hebben 21 zonnepanelen, een hybride warmtepomp en een zonneboiler).

Thijs de Boer Schiermonnikoog

Kiloknaller

Jumbo kiest voor de kassa met de terugkeer van de kiloknaller (Trouw, 26 maart). Laten we een vergelijking met roken maken. Op elk pakje sigaretten staat een foto die ons meedeelt wat de gevolgen kunnen zijn van ons rookgedrag. Waarom passen we dit ook niet toe op een pakje vlees waarop te zien is wat er in de bio-industrie en onze natuur gebeurt? De omgang met onze dieren en leefomgeving staat in verband met onze moraal. We streven naar een zo’n goedkoop mogelijk stukje vlees én naar diervriendelijkheid en een schoon milieu. We maken echter niet genoeg winst, dus we houden er een dubbele moraal op na en gaan we door met waar we gebleven zijn: dieren mishandelen en de aarde vervuilen.

Thomas Hendriks Amsterdam

Benzine (1)

Het populisme viert hoogtij, niet in de laatste plaats bij GroenLinks-PvdA: aanpakken die profiterende oliemaatschappijen en pomphouders, net als in België (Trouw, 25 maart)! Op de dag dat hun voorman dit roept, blijkt de ene na de andere pomp in België te sluiten vanwege substantiële verliezen. En dan nog griepen dat niemand meer met je wil regeren.

Bert Dieter Den Haag

Benzine (2)

Wat een gedoe over een paar cent extra aan de pomp! Compenseer thuiszorgmedewerkers en overige (zorg)beroepen waar je met eigen auto van A naar B moet. De hogere kosten voor gewoon woonwerkverkeer kun je als modale werkgever best compenseren. Kies vooral geen algemene maatregel waar iedereen, ook bevoorrechten zoals ik, van profiteert terwijl dat voor hen helemaal niet nodig is.

Wichert van Dijk Utrecht

Stagebegeleiders

Graag wil ik als oud-stagebegeleider in de zorg reageren op het artikel van Maarten Brand (Opinie, 25 maart). Gepensioneerden of ouderen die het fysieke werk niet meer aan kunnen, hebben wel heel veel vakkennis en kunde in huis, die ze graag (misschien zelfs wel vrijwillig) kunnen en willen doorgeven op de werkvloer. Het lost niet alles op maar zou een ondersteuning kunnen zijn en van grote waarde voor alle partijen.

Roelien van der Greft De Zilk

Ook een reactie insturen? Dat kan, in maximaal 150 woorden, naar lezers@trouw.nl.

Help ons door uw ervaring te delen: Feedback geven

© Trouw