Demokratik toplumların gelişebilmesi için eleştiriye ihtiyaç vardır. Eleştiri, bireylerin ve kurumların eksiklerini görmelerini sağlayan, hesap verebilirliği güçlendiren ve ilerlemeye katkı sunan temel mekanizmalardan biridir. Ancak son yıllarda özellikle sosyal medya ortamlarında eleştiri ile linç arasındaki sınırlar giderek belirsizleşti.

Bu durumun en görünür örneklerinden biri de Amedspor etrafında yaşanan tartışmalardır. Kulübün aldığı kararlar, yönetsel tercihleri veya sosyal faaliyetleri çoğu zaman eleştirilmekten çok yoğun bir yargılama ve itibarsızlaştırma sürecinin konusu haline geldi. Oysa eleştiri ile hakaret, eleştiri ile linç arasında önemli farklar bulunuyor.

Sosyolojik açıdan eleştiri, belirli bir olguya ilişkin gerekçeli, tutarlı ve kanıta dayalı değerlendirme sürecidir. Eleştirinin temel amacı cezalandırmak değil anlamak ve geliştirmektir. Bu nedenle eleştiri, olgular üzerinden hareket eder. Kişileri değil davranışları, niyetleri değil sonuçları değerlendirir.

Linç kültürü ise farklı bir mantıkla işler. Linç kültüründe amaç çözüm üretmek değil suçlu üretmektir. Bir hata ya da eksiklik üzerinden bütün bir kurumun veya kişinin değersizleştirilmesi söz konusudur. Sosyal medya üzerine yapılan çalışmalar, dijital platformların........

© Tigris Haber