Kahrolsun, tek dizeyle, tek celsede emperyalizm;

Ve onun uşağı gözlerin…

tarihin tekerrüründen ibaret;

Her anında bir direniş,

Ya da kafiye-redif karışımı bir suikast

Bir kulübeden dünyaya bakıyorum.

Dünya minnacık, küçücük bir zerre gibi;

Kulübe bir çadır gibi,

beyaz bir çadır tiyatrosundan sana bakıyorum.

Elimde patlamış mısır misali

“Sana bakmak, beyaz bir kâğıda bakmak gibi.”

küçük beyaz bir kulübeden bakıyorum sana.

Aya ilk ayak basmak gibi

senin kalbinden daha büyük kırılacak kalp mi var?

Bir İran’ın kalbi kaç para eder ki

ABD’nin, Trump’ın yahut Netanyahu’nun kalbi yanında?

İran’ın kalbi olacak muhakkak.

kalpler hep aynı yerden kırılır.

dünyayı tanımaya çalışmak gibi zor ve zahmetli.

Hem yoruldum kendimi tanımaktan,

hem de kendimi dostlarıma anlatmaktan.

Kadınlar sorana kadar

kendimi normal doğmuş zannediyordum.

Ben normal doğum değilsem

normal doğum musunuz?

Şimdi ben beyaz bir sayfadan

yahut küçük bir kulübeden

yeniden bakarken sana,

elimde çocukluğu öfke doğurmuş

bir şairin gözlerinden soruyorum:

Ben nasıl senin yokluğuna........

© Tigris Haber