ΠΟΙΟΙ ΔΙΚΑΙΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ;
Του Κων. Ν. Αθανασίου
Από τους αγωνιστές της Αντίστασης στους κληρονόμους της εξουσίας. Η Ελλάδα που δεν απελευθερώθηκε ποτέ πραγματικά.
Υπάρχει μια μεγάλη, πικρή και βαθιά ελληνική αντίφαση στην ιστορία αυτού του τόπου: άνθρωποι που πολέμησαν τον φασισμό χαρακτηρίστηκαν εχθροί της πατρίδας, ενώ άνθρωποι που συνεργάστηκαν με τους κατακτητές κατάφεραν να επιστρέψουν στην εξουσία, να στελεχώσουν τον κρατικό μηχανισμό και να παρουσιάζονται αργότερα ως θεματοφύλακες του ελληνικού έθνους.
Και σήμερα, δεκαετίες μετά, ακούμε ακόμη τους πολιτικούς απογόνους αυτής της παράδοσης να παραδίδουν μαθήματα πατριωτισμού.
Αλήθεια, ποιοι δικαιούνται να μιλούν για πατρίδα;
Ας σταματήσει επιτέλους το παραμύθι ότι η Ελλάδα ήταν ενωμένη στην Κατοχή!Δεν ήταν.
Δεν υπήρχε μια ενωμένη Ελλάδα που αντιστάθηκε σύσσωμη στους Ναζί. Υπήρχαν Έλληνες που πολέμησαν τον κατακτητή, Έλληνες που συνεργάστηκαν μαζί του και Έλληνες που εκμεταλλεύτηκαν την πείνα και τη δυστυχία του λαού για να πλουτίσουν.
Υπήρχαν άνθρωποι που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία και άλλοι που έβαλαν το προσωπικό τους συμφέρον πάνω από την ελευθερία της πατρίδας. Υπήρχαν αντάρτες στα βουνά και στις πόλεις, αλλά υπήρχαν και συνεργάτες των κατοχικών αρχών, μαυραγορίτες, λαδέμπορες, πληροφοριοδότες και ένοπλες αντικομμουνιστικές ομάδες που πολεμούσαν την Αντίσταση.
Αυτή είναι η ιστορία. Όχι μια βολική εθνική αφήγηση στην οποία όλοι παρουσιάζονται εκ των υστέρων ως πατριώτες.
Το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ αποτέλεσαν τον μεγαλύτερο οργανωμένο πυρήνα της ελληνικής Αντίστασης. Ανάμεσα στους αγωνιστές τους υπήρχαν κομμουνιστές, σοσιαλιστές, δημοκρατικοί και άνθρωποι χωρίς προηγούμενη πολιτική δράση. Δεν πολεμούσαν όλοι για το ίδιο πολιτικό όραμα, αλλά χιλιάδες αγωνίστηκαν εναντίον του κατακτητή.
Την ίδια ώρα, κάποιοι άλλοι συνεργάζονταν με τις κατοχικές αρχές ή πλούτιζαν εκμεταλλευόμενοι την πείνα και την εξαθλίωση.
Δεν ήταν όλοι οι δεξιοί συνεργάτες των Ναζί, όπως δεν ήταν όλοι οι αριστεροί άγιοι. Η ιστορία, όμως, δεν μπορεί να εξισώνει εκείνον που πολέμησε τον κατακτητή με εκείνον που τον βοήθησε.
Και το χειρότερο; Κάποιοι από εκείνους που βρέθηκαν στη λάθος πλευρά της Ιστορίας κατάφεραν αργότερα να εμφανιστούν ως οι αποκλειστικοί εκπρόσωποι του έθνους, ενώ οι άνθρωποι που αντιστάθηκαν αντιμετωπίστηκαν ως ύποπτοι και εχθροί της πατρίδας.
Η απελευθέρωση που δεν έφερε δικαιοσύνηΤον Οκτώβριο του 1944, οι Γερμανοί αποχώρησαν από την Αθήνα. Θα περίμενε κανείς ότι η χώρα θα επιχειρούσε να αποδώσει δικαιοσύνη, να τιμωρήσει τους ενόχους της συνεργασίας και να αναγνωρίσει εκείνους που........
