Του Ανδρέα Ι. Μητρόπουλου

Η επιστήθια φιλία του μεγάλου ευεργέτη Ιωάννη Δομπόλη με τον Ι. Καποδίστρια που είχαν αμοιβαίο  πάθος  για την παιδεία δημιούργησε το Παν/μιο ΑΘΗΝΩΝ

 Όπως είναι γνωστό, ο Ιωάννης Καποδίστριας διορίστηκε/εκλέχθηκε πρώτος Κυβερνήτης της Ελλάδας στις 14 Απριλίου 1827 από την Γ΄ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας. Από πού να αρχίσει και πού να τελειώσει ο εκ του Ομηρικού νησιού των μυθικών Φαιάκων και του Αιόλου. Ο μεγάλος οραματιστής του, έπρεπε να αρχίσει από το μηδέν και χωρίς να χάσει χρόνο. Η ανθρωπιστική και η αισθητική του ταλάντωση χωρίς περιττές εκκρεμοειδείς κινήσεις στράφηκε κατ’ευθείαν στα παιδιά και ιδιαίτερα στα ορφανά  του αγώνα,που η ζωή τους είχε γυρίσει την πλάτη, από νωρίς τους είχε στερήσει κάθε όνειρο και κάθε ελπίδα, η ανέχεια και η μοναξιά. Κατά τον οξυδερκή και φωτεινό αυτόν άνθρωπο  χρειαζόταν να ανάψει επειγόντως  ένα φως για τα ορφανά. Έτσι ιδρύθηκε  το Ορφανοτροφείο της Αίγινας το 1828 και χτίστηκε μέσα σε λιγότερο από έναν χρόνο. Η δημιουργία του ήταν μια από τις πιο εμβληματικές πράξεις του πρώτου Κυβερνήτη: ένα ίδρυμα που θα στέγαζε, θα τάιζε και θα εκπαίδευε σε γράμματα και τέχνες τα ορφανά του Αγώνα. Εδώ βρήκαν θαλπωρή, φροντίδα και παιδεία για αρκετά χρόνια 500-600 και ενίοτε περισσότερα ορφανά, που δεν είχαν στον Ήλιο μοίρα και μερίδιο από τη φέτα της ζωής.Άναψε τον ήλιο μέσα τους, πλημμύρισε ονειροφώς, πυρώθηκε και φωτίστηκε από λιακάδα  η ψυχή τους.Το μεγάλο πρόβλημα για παροχή εκπαίδευσης ήταν ότι λόγω της μακροχρόνιας σκλαβιάς δεν υπήρχαν δάσκαλοι. Ο διορατικός κυβερνήτης που πίστευε ότι χωρίς μόρφωση δεν μπορεί να στεριώσει κράτος, κατέφυγε στη δοκιμασμένη από τη Γαλλία μέθοδο του αλληλοδιδακτικού σχολείου. Η μάθηση γίνεται μέσα από διαδραστική συμμετοχή, συλλογικότητα και είναι πολυπαλμική. Οι μαθητές ανωτέρων τάξεων με καλύτερο επίπεδο μάθησης παρέδιδαν, με την καθοδήγηση εκπαιδευμένου προσώπου, μαθήματα σε μαθητές κατωτέρων τάξεων με πολλαπλά οφέλη για όλους όπως, αλληλοσεβασμός, πειθαρχία, συνεργασία,άμιλλα μάθησης ή και συνεχόμενης αυτοβελτίωσης. Ας αναλογισθούμε την τραγική αντίθεση των σημερινών «σύγχρονων» σχολείων με ιδεολογικά προκατειλημμένους αλλοπαρμένους ή ακόμη και χωρίς πτυχίο υπουργούς παιδείας! Πόσο θα αντέχουμε εμείς οι  «οπισθοδρομικοί» μαθητές του1950, την απειθαρχία, την ομαδική ασεβασιά, τη συντονισμένη αδιαφορία. ΤΟ  «ΠΥΞ και ΛΑΞ»(μπουνιές και κλωτσές), τα μαλλιοτραβήγματα, τα αλληλομαχαιρώματα , την ψηφιακή μοναξιά, τη συναισθηματική ταρίχευση και ακαμψία, την φόρτιση ψυχής ,το φόρτωμα με το ασήκωτο βάρος της καθολικής απαξίωσης και την εξώθηση « άχρι θανάτου» των καθηγητών, σαν βέβηλο αντί-δωρο της προσπάθειας και της προσφοράς τους!

Ας παρακαλούμε τον Θεό να μην έλθουν και χειρότερα, γιατί στον ορίζοντα επικειμένων εκλογών,μεγάλος συνωστισμός εθνοσωτήρων και θαυματοποιών περιμένει να καρπωθεί την ευεπίφορη ευπιστία ή αφέλειά μας. Να σημειώσουμε ότι όταν το ορφανοτροφείο άδειασε από παιδικές ψυχές το 1880, μετατράπηκε σε φυλακές για ποινικούς και πολιτικούς κρατούμενους για αρκετό διάστημα και έκλεισαν οριστικά το 1895 . Έκτοτε λειτούργησε περιστασιακά σύμφωνα με τις ανάγκες του νεοσύστατου ελληνικού κράτους, ως Εθνικό τυπογραφείο ,Εθνική βιβλιοθήκη, ψυχιατρείο, λοιμοκαθαρτήριο, στέγαση προσφύγων κ.α. Άλλα σημαντικά έργα που κρίθηκαν απαραίτητα για την σύσταση ενός πρότυπου κράτους όπως είχε κάνει στην Ελβετία, ήταν η ίδρυση νομισματοκοπείου(αντικατέστησε τα Τούρκικα γρόσια με τον φοίνικα),ίδρυση Εθνικής τράπεζας, Γεωργικής σχολής στην Τύρινθα(,Όλα με χορηγίες φίλων του που επένδυαν στο ήθος και την ανιδιοτέλειά του), Στρατιωτικής σχολής ευέλπιδων για αξιόμαχο τακτικό στρατό με........

© The Best News