fatmasahur1@gmail.com

Muharrem ayındayız. Her yıl olduğu gibi yine Kerbela’yı anıyor, içimizde tarif edilemeyen bir hüzün taşıyoruz. Bu sadece bir tarih değil… Bu, insanlığın vicdanına kazınmış bir yara, bir çığlık, bir imtihandır. Kerbela’yı anlatırken kelimeler yetmez, gözler dolar, kalp sıkışır… Çünkü orada sadece bir savaş değil, insanlığın sınandığı en ağır imtihan yaşanmıştır.

Hz. Hüseyin ve yanında bulunan 72 kişi, binlerce Yezid askerine karşı dimdik durdu. Onlar biliyordu ki hak yolunda sayı önemli değildir. Kuvvet çoklukda deyil, imandadır. O gün susmak da bir tercihti, ama onlar susmadı. Zulme boyun eğmek yerine şahadeti seçtiler.

Kerbela susuz bir çöl değildi sadece… Fırat çok yakındı ama su, Peygamber’in torunlarına haram edildi. Altı aylık Hz. Ali Asgar’a bir damla su verilmedi. O küçücük beden, susuzluğun ve zulmün ortasında şehit edildi. Bir bebekten suyu esirgeyen kalp, aslında insanlığını çoktan kaybetmişti.

Hz. Abbas’ın kollarının kesilmesi, kadınların ve çocukların susuz bırakılması, dört yaşındaki Hz. Rukiyye’nin........

© Tanyeri Haber