Αν ο Αλέξης Τσίπρας θελήσει να χαλαρώσει απόψε βλέποντας μια ταινία, πριν από την πρεμιέρα του αύριο στο Θησείο, θα είχα να του προτείνω μία. Το «Cinderella man» (ο τίτλος έμεινε αμετάφραστος στα ελληνικά). Οπου ο Ράσελ Κρόου υποδύεται έναν πυγμάχο που αποσύρεται από τα ρινγκ, ξεφορτώνει σάκους στο λιμάνι για να ταΐσει τα παιδιά του στα χρόνια της Μεγάλης Υφεσης, ταπεινώνεται, αλλά επιστρέφει, κερδίζει τον έναν αντίπαλο μετά τον άλλον, ώσπου στο τέλος ρίχνει νοκάουτ τον υπερφίαλο πρωταθλητή και γίνεται λαϊκό ίνδαλμα.

Είναι ένα ωραίο παραμύθι (βασισμένο σε αληθινά γεγονότα, επιπλέον) με ριμπράντινγκ, επιστροφή, εκδίκηση και θρίαμβο. Μόνο που η ζωή και (ακόμη περισσότερο) η πολιτική είναι πιο περίπλοκη από το σινεμά. Οι δικοί του ελπίζουν ότι, με όπλο το επικοινωνιακό του χάρισμα, ο Αλέξης θα επιστρέψει και θα καλύψει, επί τη εμφανίσει, ένα κενό στην αντιπολίτευση, θα κερδίσει πρώτα τον προκριματικό αγώνα με τον Ανδρουλάκη για τη δεύτερη θέση κι έπειτα, στον τελικό, θα βγάλει νοκάουτ τον Μητσοτάκη. Το χάρισμα, το «πρόσωπο», είναι βέβαια αναγκαία συνθήκη για την επιτυχία ενός πολιτικού εγχειρήματος. Αναγκαία αλλά όχι ικανή.

Ο Ανδρέας, για παράδειγμα, ήταν προφανώς........

© Ta Nea