Τη θυμάμαι εκείνη την ημέρα. Σαν σήμερα, το 1997. Κυριακή πρωί και με το που ξυπνήσαμε, τα μάθαμε τα μαντάτα. Αλήθεια, πώς μαθαίναμε τα νέα πριν εθιστούμε στο σκρολάρισμα; Φαντάζομαι από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Και αν δεν πατούσαμε το κουμπί με την τσίμπλα στο μάτι, όλο και κάποιο τηλέφωνο θα χτυπούσε, όλο και κάποιος φίλος θα έπαιρνε για να μας πληροφορήσει τι συνέβη ενώ εμείς κοιμόμασταν.

Ηταν οι εποχές που η είδηση μοιραζόταν και η πρόσληψή της δεν ήταν μια μοναχική διαδικασία μέσα από την οθόνη ενός κινητού. Τέλος πάντων, κάπως έτσι έμαθα κι εγώ για τον θάνατο της Νταϊάνα. Παρά τις διάφορες θεωρίες που αναπτύχθηκαν τα επόμενα χρόνια, η ειδησεογραφία εκείνης της ημέρας ήθελε το σφοδρό στουκάρισμα στη γέφυρα Pont de l’ Alma στο Παρίσι, όπου ο σύντροφος της πριγκίπισσας Ντόντι Αλ Φαγιέντ και ο οδηγός του αυτοκινήτου σκοτώθηκαν επί τόπου, ενώ η ίδια υπέκυψε λίγη ώρα αργότερα στα τραύματά της, να ήταν συνέπεια της προσπάθειας να ξεφύγουν από τους παπαράτσι που τους κυνηγούσαν για να εξασφαλίσουν ένα κλικ του ζευγαριού.

Θυμάμαι την τελευταία........

© Ta Nea