Η σκηνοθεσία ήταν, από κάθε άποψη, εντυπωσιακή. Ξεκίνησε με μια μεγάλη αστυνομική επιχείρηση, με απαγόρευση διαδηλώσεων και πάνω από 200 προληπτικές συλλήψεις – ανάμεσά τους δύο δημοσιογράφων κι ενός stand up κωμικού.

Συνεχίστηκε με παρελάσεις, άλογα, Γενίτσαρους και Σελτζούκους σ’ ένα ολόχρυσο περιβάλλον, που έκλεψε την καρδιά του Τραμπ κι έγινε το ντεκόρ για έναν ποταμό επαίνων και ύμνων του αμερικανού προέδρου προς τον οικοδεσπότη του. Και κατέληξε με τους φιλοξενούμενους ηγέτες να επιστρέφουν στις πατρίδες τους με δώρο ένα περίστροφο magnum, έξι σφαίρες και μια γραπτή άδεια εξαγωγής τους από την Τουρκία…

Σ’ ένα πρώτο επίπεδο, λοιπόν, η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στην Άγκυρα ήταν ένα μεγάλο, φαντασμαγορικό σόου. Διπλό σόου. Το ένα ήταν του Τραμπ, στον οποίο οι Ευρωπαίοι, με επικεφαλής τον Ρούτε, φρόντισαν να προσφέρουν «terrific love» και απεριόριστη κολακεία, ώστε να εξουδετερώσουν τον εκρηκτικό μηχανισμό που ο ναρκισσισμός του θα μπορούσε να πυροδοτήσει. Αποτέλεσμα;

Κέρδισαν χρόνο για να ετοιμαστούν (αλλά θα ετοιμαστούν;) για μια επόμενη μέρα, όπου η ευρωπαϊκή ασφάλεια θα έχει μάθει να ζει χωρίς την αμερικανική ομπρέλα.

Το δεύτερο σόου ήταν του Ερντογάν. Επιδίωκε τη μεγαλύτερη δυνατή διεθνή ορατότητα και μια πανηγυρική αναγνώριση του ειδικού βάρους και του νέου ρόλου της χώρας του, εξαργυρώσιμα και τα δύο στον εσωτερικό του πολιτικό αγώνα. Αλλά εδώ είχαμε κάτι περισσότερο από σόου.

Ο Ερντογάν δεν πήρε μόνον επαίνους. Πήρε επίσης μια πανηγυρική αναγνώριση της σημασίας της ίδιας και της πολεμικής της βιομηχανίας ως πυλώνα της........

© Ta Nea