Hafta sonunda Ankara’daydım, malumunuz geçen hafta Kadınlar Yan Yana Konuşuyor Konferansı vardı.
Ankara’da karşılaştığım insanların bir bölümü “Süreç durdu mu” diye soruyordu, diğer bölümü ise Kandil hakkında yazdığım izlenim yazısının devamını beklediğini söylüyor veya var ise yazıda olmayanları anlatmamı istiyordu.

Sürecin kasım ayında yeniden hareketleneceği görüşünde olanlardanım. Bu ay somut şeyler olmasını bekliyorum. Bunu neye dayanarak düşündüğümü merak edenlere, kulis yazmamaya özen gösterdiğimi, zira bu dönem yoğun olarak yanıltıcı kulislerin ortalıkta gezdiğini hatırlatmak isterim. Ülkede, Ortadoğu’da, dünyada olanlar, izlediklerim, takip ettiklerim, okuduklarım, konuştuklarımın bana düşündürdüğü ortak sonuç bu. Yani sadece bana ait bir düşünce.
Kandil’e gelince, evet elimde bir yazı daha yazabilecek izlenim var. “Bir Kandil’e gitti, defalarca yazdı” denmesin diye izlenim kısmını bir yazı ile sınırlandırmıştım, ama madem talep var, tabii ki yazarız.

Ankara’dan döneceğimiz gün, yani pazartesi, Barış Anneleri önce TBMM Parkı’nda bir eylem ve basın açıklaması yapacaktı, arkasından da Kurtuluş Parkı’nda bir gece kalarak sabah Meclis’e, DEM Parti grup toplantısına katılacaklardı.
Talepleri belli, eylem amaçları net; süreç adına verilen sözlerin yerine getirilmesini, devletin adım atmasını, sürecin daha fazla beklemede bırakılmamasını talep ediyorlar. Ve Öcalan’ın statü sorununun çözülmesini, çalışma koşullarının özgürleşmesini istiyorlar.

Mevzu Barış Anneleri olunca onları ve eylemlerini görmezden gelmek imkânsız. Biz de öyle yaptık, çadırlarına, şarkılarına, halaylarına, yakınmalarına, anılarına, kayıplarını yeniden ve yeniden anlatışlarına ortak olduk.
Türkiye’nin dört bir yanından gelmiş, 300’ün üzerinde Barış Annesi’nin çoğu artık yaşlı. Bir........

© T24