Fenerbahçe’de artık alarm zilleri çalıyor. Hem de sezonun daha beşinci haftasında… Gaziantep deplasmanında bırakılan iki puan, tek başına dünyanın sonu değil. Şampiyonluk yarışları beşinci haftada kaybedilmez. Ancak bazı maçlar vardır; skor tabelasından çok, takımın ne söylediğine bakarsınız. Gaziantep maçı da tam olarak böyle bir maçtı. Fenerbahçe’nin söylediği ise hiç iç açıcı değildi: “Ben henüz ne oynadığımı bilmiyorum.”

İsmail Kartal’ın Roma maçının ardından istifasını açıklaması, ardından başkan Aziz Yıldırım’ın “devam ediyor” diyerek bu istifayı fiilen geri çevirmesi zaten kulübün üzerine ciddi bir gölge düşürdü. Kartal’ın yaşadığı baskı ve tribünden kendisine şişe atılması ise meselenin yalnızca sportif olmadığını gösterdi. Böyle bir ortamdan sonra çıkılan ilk maçta beklenen şey karakterdi. Fenerbahçe ise Gaziantep’te karakterden çok tereddüt gösterdi.

Fenerbahçe topa sahip olabilir. Ama topa sahip olmak futbol oynamak değildir. Büyük takım olmak, topu rakip yarı sahada dolaştırmaktan çok daha fazlasını gerektirir. Rakibi geri itmek, oyunun temposunu belirlemek, pozisyon üretmek ve en önemlisi rakibe “Birazdan başına bir şey gelecek” hissini vermek gerekir. Fenerbahçe Gaziantep’te bu hissi yaratamadı. Pas yaptı ama rakip savunmanın........

© T24