Diğer

10 Şubat 2026

Atilla Dorsay ve Günay Ezer

En son günlerde hayli üzüntü yaşadık. Dijitürk’te geçenlerde gösterilen “The Dead Don’t Hurt- Dünyanın Sonuna Kadar” filmi doğrusu bizi hayli cezbetti. Ama asıl olan yitirdiğimiz candan dostlarımızdı.

Onları son zamanlarda üstüste kaybediyor değil miydik? Şu garip dünyada o dostlar birer-ikişer giderken, biz buna nasıl dayancaktık? Gelin de düşünmeyin!...

Aslında haftanın heyecanla beklenen filmi “Wuthering Heights - Uğultulu Tepeler” idi. Birçok kez uyarlanmış bu klasik eserin yepyeni bir bakışla sinemalaştırılması bir sinefil için az çekici olabilir miydi?

Ama ne yazık ki bunu yapmak ve o güzelim filmin basın gösterimine gitmek mümkün gözükmüyor... Çünkü çok sevdiğimiz dostumuz Günay Ezer, çok uzun zamandır çektiği hastalıklardan sonunda sıyrılmış ve öbür dünyaya geçmişti. Eşi sevgili Hergül ve geride bıraktığı ailesi teselli bulacak gibi değildiler. Öylesine üzüldük ki…

Ama zaten son zamanlarda bu dostlar kaybı bizim ve benim kuşaklarımız için normal değil miydi? Yakın zamanda Arif Akgün, ltan Unan (ki o yaşadığı Kanada’da vefat etmişti) ve başkaları da aramızdan ayrılmışlardı. Birçok başkası da sırasını bekliyor.

Evet, işte böyle bir dönem… O güzelim Uğultulu Tepeler’in İstinyepark’taki gösterimine elbette gidemiyoruz. Çünkü tam aynı saatte Günay Ezer’in cenazesi kalkacak. Yalnız İslam gelenekleri değil, tüm dünya ölümlerde olabildiğince dostun gelmesini ve sevgili arkadaşlarını uğurlamasını istiyor ve bekliyor değil mi…

Ve aslında sıra bizim kuşaklar için geldi-geliyor. O briç arkadaşlarımız; o basın gösterimi meslektaşlarımız, o komşularımız ve yakınlarımız bu beklenti içinde değil mi? Bendeki o çok değerli Atasözleri ve Deyimler (Sabah) sözlüğünde şu deyişlere bakınız: Ölenle ölünmez; ölüm Allah’ın emri; ölüm-kalım meselesi; ölümlü dünya; ölümüne susamak; ömrü billah; ölür müsün öldürür........

© T24