Seçimle iş başına gelen yönetimler ile seçmenleri arasında yazılı olmayan bir mutabakat, anlaşma vardır. Buna göre sandıktan çıkarak göreve gelenler, seçmene verdikleri sözlere uygun icraat yapmak yani ‘ahde vefa’ önermesine sadık kalmak zorundadırlar. Roma Hukuku’nda ‘pacta sunt servanda’ ilkesi olarak karşımıza çıkan bu yaklaşım binlerce yıldır uygulanan değişmez bir kuraldır ve ‘anlaşmalara sadık kalınır’ şeklinde özetlenir. Bu sebeple öncelikle Florya arazisi gelirlerinin ne şekilde kullanılacağı hakkındaki yetkinin ahde vefa’ya uygun sınırlarda harcanması hususunun irdelenmesi zorunludur.

Bugün Galatasaray’da yaşanan birçok sıkıntının temelinde aslında bu ilkeye uygun davranılmaması yatıyor. Yanlış anlaşılmasın, burada konu Galatasaray olunca ‘şampiyon olmak’ gibi dış etkenlere ve rakiplerin performansına bağlı somut şeylerden bahsetmiyorum. Kastettiğim konular daha çok moral ve sosyal mevzularla alakalı. Örnek vermek gerekirse; seçimle iş başına gelen Dursun Özbek yönetimi bir seçmenler tercihi ve onayı ile göreve gelirken, aslında tüm icraatların yapıldığı, tercihlerin belirlendiği kurum olan Sportif A.Ş. yönetimi bu bahsettiğim seçmenin bilgisi dışında sadece kulüp başkanı tarafından belirleniyor. İşte tüm sorunda burada başlıyor. Çünkü Galatasaray Genel Kurulu teorik olarak seçim öncesi beyanlarına, vaatlerine göre başkanı ve yöneticilerini seçiyor. Yani böylece taraflar arasında bir anlaşma, bir akit oluşuyor. Oysa Sportife atanan kulüp yöneticisi olmayanlar ile Galatasaray’ın genel kurulu arasında hiçbir hukuki bağlantı ve oya dayalı tercih ile kazanılmış meşruiyet bağı bulunmuyor.

Galatasaray Sportif A.Ş. özelinde yaşanan bu sorunun yapısal olduğu kadar isimler özelinde tercih hatalarından da kaynaklandığı ve Galatasaray özelinde büyük sıkıntılara yol açtığı artık bilinen bir gerçek. Oysa bu hususta sıkıntılar olacağını daha ilk seçildiği 2015 yılında Dursun Özbek’e söylemiş ve........

© Sözcü