Sezonun ilk derbisinin kazananı, hem skor hem de oyun anlamında Beşiktaş oldu.

Ancak benim adıma bu derbiden akılda kalan en önemli detay, Beşiktaş’ın rakibinden bağımsız olarak kendi oyununu sahaya yansıtmasıydı.

İstek,hırs,mücadeleve belki de hepsinden önemlisi inanmışlık…Vincenzo Italiano ile birlikte Beşiktaş’ta yeniden ortaya çıkmış görünüyor.

Beşiktaş, deplasmanda 50 bin Fenerbahçeli taraftarın önünde adeta kendi evinde oynar gibiydi. Rakip ceza sahasında 28 kez topla buluştu, 14 şutun 6’sında kaleyi buldu ve 1,75 gol beklentisi üretti.Fenerbahçe ise rakip ceza sahasında 14 kez topla buluşurken 9 şut çekti, yalnızca 2 isabet sağladı ve 0,59 gol beklentisinde kaldı.

Elbette tek bir maçın istatistikleri her şeyi anlatmaz. Ancak bu rakamlar, sahadaki genel görüntüyü destekleyen önemli veriler. Beşiktaş artık ne oynadığını bilen, sahaya belirli bir planla çıkan ve bu planı rakibin kim olduğundan bağımsız şekilde uygulamaya çalışan bir takım görüntüsü veriyor.

Fenerbahçe'nin golü de aslında bu farkı ortaya koyuyordu. Gol, olgunlaşan ve organize bir hücumun sonunda değil, oluşan bir karambolün ardından geldi. Fenerbahçe adına gecenin en güçlü performansı ise kaleci Ederson’dan geldi.

Beşiktaş’ın geldiği noktayı anlatmak için Orkun Kökçü’nün maç sonundaki açıklaması belki de her şeyden daha anlamlıydı.

İkinci golde Vlahovic’e attığı pası, onu görmeden, Vlahovic’in o bölgeye........

© Sözcü