Bir ülkenin ekonomik, sosyal ve kültürel olarak güçlü bir geleceğe sahip olması, eğitim sisteminin niteliğiyle doğrudan bağlantılıdır.

Eğitim, yalnızca bilgi aktarma süreci değildir. Aynı zamanda insanın düşünme, sorgulama, üretme ve toplumsal sorumluluk kapasitesini şekillendirir.

Nitelikli eğitim veren toplumlarda bireyler devlet mekanizmasına, ekonomiye ve sosyal yapılara daha etkin katkı sağlarlar. Eğitimin kalitesi arttıkça halkın yaşam düzeyi yükselir, demokratik katılım güçlenir ve kalkınma sürdürülebilir hale gelir.

Bu yapının omurgasını ise öğretmenler oluşturur.

Öğretmen, öğrencinin sadece akademik becerilerini geliştirmekle kalmaz, aynı zamanda toplumsal değerlerin, eleştirel düşüncenin ve özgüvenin inşa edildiği her safhada yer alır.

İyi bir eğitim sisteminin kalitesi öğretmenlerin niteliği, çalışma koşulları ve mesleki motivasyonuyla ilgilidir. Çünkü öğretmenler toplumun ilerlemesinin doğrudan belirleyicisidir.

Toplumda hâlâ “Öğretmenlik kıyak meslek, üç ay tatil yapıyorlar, yarım gün çalışıyorlar” gibi sığ cümleler kuranlar var.

Bu lafı edenlerin ya eğitim sisteminden haberi yok ya da bilinçli olarak görmezden geliyorlar.

Bir öğretmen sınıfa girip dersi anlatıp çıkmıyor. Ders planı hazırlıyor, ölçme değerlendirme yapıyor, veliyle uğraşıyor, idari angaryaları tamamlıyor, sınav kâğıdı okuyor, rehberlik yapıyor, kriz yönetiyor.

Üstelik bütün bunları kalabalık sınıflarda, yetersiz imkânlarla, çoğu zaman psikolojik baskı altında yapıyor. Yaz tatili denilen dönem ise seminerler, planlama, hizmet içi eğitim ve gelecek yılın hazırlığıyla geçiyor.

“Yatıp........

© Sözcü