Sevgili okurlarım, son bir haftadan bu yana yazı yazmam mümkün olmamıştı çünkü Başkent Hastanesi’nde yatıyordum. Adına KOAH denilen bir hastalık...

Özellikle sigara içmekten kaynaklanan nefes darlığı... Bu iki gün içerisinde çok sevdiğim iki insanı yitirdik.

İlki Hüsamettin Cindoruk, benim halamın oğlu. Küçüklüğümden beri onların evinde çok zaman geçirmiş ve Hüsam’la hep aynı ortamları paylaşmıştım. Her zaman örnek aldığım bir büyüğümdü.

93 yaşındaydı, uzun süren bir hastalık sonucunda onu ne yazık ki yitirdik.

İkincisi ise bir gün arayla yitirdiğimiz dostum, kardeşim Timur Erkman. Dostluğumuz 1966

yılında Devlet Planlama Teşkilatı’nda başlamış ve hiç ara vermeden 60 yıl boyunca sürüp gitmişti.

Ne garip bir rastlantıdır, Timur’la aynı gece ikimiz de Başkent Hastanesi’nin yoğun bakım biriminde yatıyormuşuz ama birbirimizden doğal olarak haberimiz yoktu...

Ve çok sevdiğim iki insanın cenazelerine bile katılamadım.

Şimdi gelelim konumuza efendim...

Türkiye’de yeni bir salgın, yeni bir furya başladı. Hepimiz değil belki ama çoğunluğumuz dizi izleyicisi yapıldık.

Bu söylediğim bütün kesimler için geçerli... Kim olursak olalım büyük bir

çoğunluğumuz evine girince ister istemez dizilere dalıyoruz. O gece ve bazen de

gündüz saatlerinde bile diziler var.

Bu dizilerde........

© Sözcü