Amatör koro toplulukları, müziğe gönül vermiş kişilerin ortak bir paydada buluştuğu, sosyalleştiği ve kolektif bir sanat ürünü ortaya koydukları müstesna yapılardır. Ancak bu yapıların devamlılığını sürdürebilmeleri ve sanatsal niteliklerini kaybetmemeleri için bu yapıyı tehdit eden unsurlarla ilgili sorunları incelemek gerekir. En büyük problemlerden biri, bireysel beklentilerin ve hırsların topluluk disiplininin önüne geçmesidir. Özellikle yeni sezon hazırlıklarının ve çalışmalarının başlayacağı önümüzdeki günlerde, amatör korolarda sıklıkla karşılaşılan “solo okuma diretmesi”, kulak ve ses kapasitesinin yetersizliğine rağmen gösterilen özfarkındalık eksikliği ve aidat ödemenin getirdiği yanlış hak sahipliği anlayışı koroların geleceği açısından ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Bu problemlerin başında, amatör koroların ayakta kalabilmesi için koristlerin ödediği aidatların yanlış bir tüketici zihniyetiyle değerlendirilmesi gelir. Mekân kirası, şef telifi ve saz sanatçılarının giderleri gibi maliyetler için toplanan koro aidatları, hiçbir zaman liyakatin, solo söyleme hakkı alabilmenin veya sahneye çıkabilmenin bir kriteri olamaz. Koroyu “parasını ödediği ve karşılığında solo söyleme hakkı elde ettiği bir hizmet” olarak........

© Sonsöz