Son yıllarda hepimizin diline pelesenk olan bir cümle var: Buna da alıştık.

İlk duyduğumuzda bizi sarsan haberler, artık sadece kısa bir iç çekişe neden oluyor. Fiyatların her sabah biraz daha değişmesine, siyasetin hiç düşmeyen tansiyonuna, gündemin hızına karşı sessiz bir bağışıklık geliştirdik. Oysa bir toplum için en tehlikeli an, krizin başladığı an değil; krizin içinde yaşamayı bir beceri sanmaya başladığı andır.

Alışmak, insan zihninin hayatta kalmak için geliştirdiği güçlü bir savunma mekanizmasıdır. Sürekli uyarana maruz kalan zihin, kendini korumak için tepki eşiğini düşürür. Bireysel düzeyde bu anlaşılabilir bir refleks olabilir ancak toplumsal düzeyde alışma, standartların sessizce aşağı çekilmesi demektir. Şaşırma yetimizi kaybettiğimiz her an, aslında itiraz etme irademizden de bir parça eksilir. Anormallik normalleştiğinde artık çözümler değil, sadece uyum stratejileri konuşulur hale gelir. Sorunu nasıl........

© Sonsöz