İnsanlar çoğu zaman “kendin ol” cümlesini romantik bir tavsiye gibi dinler ama gerçek hayatta bunun bedelini ödemeye kimse gönüllü değildir.

Çünkü “kendin olmak” çoğu zaman alkış getirmez, onay toplamaz, hatta bazen açık bir dışlanma sebebidir. Bu yüzden toplumun büyük bir kısmı görünmez bir anlaşmaya razı olur: Gerçek benliğini geri çek, yerine kabul edilebilir bir versiyonunu koy.

Toplum ise bu anlaşmayı ödüllendirir. “Uyumlu” insan makbuldür. Sessiz olan, fazla sorgulamayan, sınırları zorlamayan…

Çünkü bu tip insanlar sistemi rahatsız etmez. Soru sormaz, düzeni sarsmaz, konfor alanını tehdit etmez. Böylece birey yavaş yavaş şunu öğrenir: Görülmek istiyorsan biraz eksilmelisin.

Bu noktadan sonra tehlike başlar. İnsan kendi düşüncelerini törpüler, duygularını filtreler, tepkilerini........

© Sonsöz