Andre Gorz: "Bir yazarı sevmek, onun yazmasını sevmektir" der. Goethe de "Yazmak bir eylemdir. Bir yazarı anlamak, ancak onun zihnini yazdıklarıyla paylaşmakla mümkündür" der.

Bizler, Şair Ahmet Telli’yi hem yazdığı şiirleriyle hem de dünya görüşüyle yani zihnindekileri yazarak paylaşmasıyla sevdik.

Ankara’da yaşaması nedeniyle; çokça yan yana geldim, şiir dinletisinde, söyleşisinde bulundum. Kısa da olsa zaman zaman sohbet etme fırsatı buldum. İncinmedim. Nahif ama bir şair, bir devrimci ciddiyeti ve duruşu vardı. Bu duruş dostlarına güven, düşmanlarına korku veren bir duruştu. Düşmanları yoktu. Olsa olsa faşistler düşmanları olurdu. Usta, ürettikleriyle tarihe parmak izini! Bırakarak gitti.

Şair Telli’yi, pazar günü mahşeri bir kalabalıkla yolcu ettik. Konuşmacılar ve İMO’nun kocaman salonunu doldurup koridorlara taşan sevenleri biliyordu ki Telli’yi bedenen toprağın koynuna verdik. Anılarıyla yan yana geldiği dostlarının yüreğinde, şiirleriyle de ülke sınırlarını aşan halkların yüreğinde yaşayacaktı.

Sevgili Telli gidince; devrim duvarına koyduğun tuğlayla ve dizelerinle ayakta duracak yıkılmayacak bu kent ama şiirlerinin ve okuyanlarının öksüz kalacağı,........

© Sonsöz