Ön söz yerinə gəzişmə

Poeziya – günün qızmarında tir- tir titrəmək, sözün acısında göyüm- göyüm göynəməkdir. Cadar - cadar torpağın tən ortasında ,qayanın sıldırımında üzə gülən tər çiçəklərdir. Balta ilə rəsm çəkib, diyircəkli qələmlə odun doğramaqdır.

Poeziya – kədərin sevincində təzələnmək, bəxtiyarlıq çətirinin altında leysana düşməkdir.

Poeziya – sözün ahənrübasında mənəvi pəhriz, söz sevdasına butadır.

Poeziya- zaman xaosunun mükəmməl düzümü, dar ağacını özünə simsar sayanların protestosudur.

Elə bu havacatda istedadlı qələm sahibi, AYB Sumqayıt bölməsinin sədri, Azərbaycan- Türkiyə ədəbi əlaqələrinin təşəkkülündə müstəsna xidməti olan Gülnarə Cəmaləddin vasitəsi ilə tanıdığım şair Fethi Akının poetik dünyasında gəzişmələrini qələmə aldım.

susqun, hüznlü dost kimisən.

çox küləklər əsdi üstümdən,

Xatirələr sovruldu gözlərimdən.

Keçmişə məktub yazıb, salamlaşan bizim Fethi Akındır. Qədimi dostumuz. Ağır təbiətli düşüncə adamıdır. İmkan və fürsətləri yetərincə olsa da, fəzilət aynasında həqiqəti gördüyündən sərvət gözünü qamaşdırmayıb.

İradəsi ağıl və zəkanın dominantlığında formalaşıb, idrak işığında yol gedib.

Genetikasından gələn aristokratiya, dövlətçilik duyğusu, ulu Türk sevdası onun xarakterinin ən parlaq rəngləridir. Qətiyyətlidir, sərtdir, xəyanəti bağışlamır, könlünə dəyən əziz - giramisi olsa belə ,ürəyinə daş bağlayıb ,yaxın buraxmır.

“Hamının eyni ola bilməyəcəyi” aksiomunu bilmək qədərincə təcrübəyə malik olsa da,........

© Sonsöz