“Dünyada en zor şey, insanın kendi onurunu koruyarak yaşamasıdır.”

Bir ülkenin gerçek hikayesi, parlak ekonomi tablolarında değil; bir emeklinin cebindeki son paraya bakarken, market rafında sessizce geri bıraktığı üründe ve ay sonunu getirebilmek için mutfak masasında tek başına yaptığı o çaresiz hesaplarda saklıdır. Bazen de yıllarca bu devlete hizmet etmiş bir insanın ağzından dökülen kelimede düğümlenir: “Geçinemiyorum…”

25 Eylül 2026’da Ankara’da, emeklilerin insanca yaşam talebiyle Anayasa Mahkemesi önünde toplandığı gün, emekli polis memuru Ali Şekeroğlu’nun yaşadığı trajedi bu iki kelimenin ne kadar ağır bir yük taşıdığını hepimize gösterdi. Olay öncesinde geçim sıkıntısını dile getiren Şekeroğlu, elinde “Para için değil, onurumuz için” yazılı bir dövizle yaşamını yitirdi. Geride bıraktığı o pankart; bütün teknik tartışmaların, bütçe kısıtlarının ve siyasi vaatlerin ötesine geçen yalın bir hakikati yüzümüze çarptı.

Bu trajediyi sadece bir istatistik ya da münferit bir olay sayıp geçemeyiz. Çünkü mesele hiçbir zaman sadece cebimizdeki banknotların sayısı olmadı. Mesele;........

© Sonsöz