oma’da halkı kontrol altında tutmak için uygulanan “ekmek ve oyunlar” stratejisi, tarih boyunca gücün en zarif biçimde halkın dikkatini dağıtmak için kullanılabileceğini gösterir. Bugün ise bu yöntem, televizyon ekranlarından sosyal medyanın parıltılı dünyasına, gündüz kadın programlarından, mutfak programlarından, dizilere ve filmlere, çocuklarımızın ellerindeki tabletlere kadar uzanıyor.

Modern diktatörlüklerde olduğu gibi, bu araçlar halkın düşünce alanını doğrudan sınırlamasa da dikkat dağıtma ve yönlendirme işlevi görüyor. Gündüz ekranında dönüp duran kadın programları, mutfak ve yaşam tarzı gösterileri, göz kırpan reklamlar, sosyal medya akışında sürekli önümüze çıkan videolar… Bunların hepsi, bireyin kendi hayatını sorgulamasını, toplumsal ve kültürel meseleleri derinlemesine düşünmesini yavaşlatıyor, hatta engelliyor.

Çocuklarımızın ellerindeki tabletler, gençlerin telefon ekranları ve sosyal medyanın sonsuz kaydırma döngüsü, onların merakını ve hayal gücünü yönetiyor. Her tık, her bildirim, yönlendirici bir mesaj içeriyor, neyi önemsemeli, neyi düşünmemeli, hangi fikirler “güvenli” veya “normal” sayılıyor. Bu durum, tıpkı Roma’daki gladyatör oyunlarının halkın dikkatini siyasi meselelerden uzaklaştırması gibi, günümüzde de sessiz bir kontrol ve yönlendirme aracı olarak........

© Sonsöz