Siyaset dünyasında sıkça duyduğumuz bir söz vardır, “En kötü bir dirhem yönetim, en iyi bir okka muhalefetten iyidir.” Bu söz, iktidarın sağladığı istikrarı kutsar. Oysa doğa bize başka bir hakikat öğretir. Devasa bir ağaç ne kadar görkemli olursa olsun, kuruduğunda artık yalnızca bir gövdedir. Gölgeleri vardır ama hayatı yoktur. O kurumuş gölgenin altında filizlenen küçücük bir tohum ise zayıf görünebilir, fakat içinde yarın olma ihtimali taşır. Bugün Türkiye’ye bu gözle bakmak gerekiyor. 2026 yılına girdiğimiz ve üzerinden bir ay geçti yeni bir yıl yeni bir heyecan. Peki, göstergeler nasıl, ekonomik veriler, toplumun geniş kesimleri için ağır bir tabloyu işaret ediyor. Dört kişilik bir ailenin açlık sınırı 31 bin liranın, yoksulluk sınırı ise 100 bin liranın üzerine çıkmış durumda. Çalışanın aylık yaşama maliyeti 40 bin lirayı aşmış bulunuyor. Mutfak enflasyonu resmi hesaplamalara göre dahi yüzde 40’lar seviyesinde.

En düşük emekli maaşı 20 bin liraya yükseltilmiş olsa da, bu gelir açlık sınırının altında kalıyor. Ortalama emekli maaşı ise temel ihtiyaçları karşılamakta zorlanan bir seviyede. Yıllarca çalışmış milyonlarca insan, hayatının son dönemini geçim hesabı yaparak sürdürüyor. Memurlar ve ücretliler açısından tablo farklı değil. Maaş artışları, kira ve temel........

© Sonsöz