Sevgili okurlar, bir sinema aşığı, filmkolik olarak uzun zamandır Dogville hakkında yazmak istiyordum. Ancak bana göre efsane ama toplumsal meseleleri işlemesi hasebiyle oldukça ağır bir film olduğundan erteledim. Ölmeden önce yapılması gerekenler listesi vardır ya. Bana göre o listenin başında olması gereken çok önemli ve ciddi bir film Dogville. Yaklaşık 3 saat süren bir tür “hesaplaşma ve muhasebe”. Haydi bunun üzerinde düşünelim şimdi…

Grace, sevgi dolu, anlayışlı, merhametli, empatik, nazik, cömert, yumuşak başlı, ahlaki değerleri çok yüksek, üstün erdemlere sahip, güzel bir genç kadındır. Yüce erdemleri ve melekleri andıran güzelliği, adeta bir azizenin göz kamaştıran ışığı gibidir. Silahlı gangsterlerden kaçarken bir dağın yamacındaki ücra, mütevazi, ufak bir kasaba olan Dogville’e sığınır. Hem aç kalmış hem korkmuş hem de bitkin haldedir. Ancak Grace, çaresiz kaldığı için sığındığı bu kasabada güzelliği yüzünden kadınlardan düşmanlık, kin, nefret ve öfke; erkeklerden ise sapkınlık görecektir. Barınma karşılığında kasabalıların türlü hizmetlerine koşan Grace, hiçbir işe koşmamazlık, kimseye yardım etmemezlik yapmaz. Kendisine verilen bütün emirlere fedakarca uyar, boyun eğer, itaat eder. Ev ve tarla işlerine koşar. Kadınlar, erkeklerini çalacağı korkusuyla Grace’e zulüm yaparken, erkekler ise türlü şantajlar yapmaya başlarlar. Grace’in iyi niyetini suiistimal ederek ondan çalmak isterler, bedeninden ve ruhundan… Grace, uçurumun kenarında güçlü fırtınalara karşı savunmasız bir tek ağaç gibi kalıvermiştir. Türlü istismarlara uğrarken kasaba halkı görmezden gelir. Herkes her şeyi gördüğü halde, hiçbir şey bilmiyordur. Grace’e yapılan istismarlara, psikolojik şiddetlere, zorbalıklara ve zulümlere hep........

© Sonsöz