İNSAN VE HAYVANIN SÖZSÜZ İLETİŞİMİ ve EMPATİ ÜZERİNE

Sevgili okurlar, kıymetli “doğa insanı” Cemal Gülas’ın kendisinin izni ve onayı dahilinde sizlerle buluşturmaya karar verdiğimiz yazıların üçüncü serisi huzurlarınızda…

Cemal Gülas’ın insan ve hayvana dair düşüncelerinden oluşan tamamen kendi kaleminden çıkan metni sizlerle buluşturuyorum:

“İnsanın doğayla kurduğu bağ ve kalbini bir hayvana açması, yalnızca dış dünyaya karşı bir ilgi değil; aynı zamanda kendi ruhunun derinliklerine doğru büyüleyici bir yolculuktur. Doğa ve hayvan sevgisi, insanın ham yanlarını yontarak onu daha rafine, daha hassas ve estetik bir varlığa dönüştürür. Bu asil sevgi, insan kişiliğinde ve iletişim becerilerinde adeta sessiz bir devrim yaratır. Bu bağın, insanın içsel dünyasında ve dış dünya ile olan diyaloglarında filizlendirdiği pozitif özellikleri ve becerileri şu şekilde inceleyebiliriz;

Doğa ve hayvanlarla hemhal olmak, insanın karakter dokusunu nezaketle örer. Bu süreçte şu erdemler belirgin bir şekilde gün yüzüne çıkar:

Bir canlının incinebilirliğini görmek, insandaki koruma ve kollama içgüdüsünü uyandırır. Hayvanların sessiz muhtaçlığı, insandaki bencilce köşeleri törpüler ve kalbe derin bir merhamet aşılar.

Doğa kendi ritmiyle hareket eder; bir tohumun çatlaması, bir çiçeğin açması zaman alır. Bir hayvanın güvenini kazanmak ise sabır gerektiren ilmek ilmek bir süreçtir. Bu sevgi, insana modern çağın getirdiği acelecilikten sıyrılmayı ve zamanın doğal akışına saygı duymayı öğretir. Bir canlının yaşam sorumluluğunu üstlenmek veya doğayı koruma gayesi gütmek, kişiyi kendi sınırlarının ötesine taşır. Bu durum, bireyin sözlerine ve eylemlerine bir ciddiyet, karakterine ise sarsılmaz bir güvenilirlik katar.

Muazzam bir ormanın içinde yürürken ya da gökyüzünün sonsuzluğuna bakarken insan, evrendeki yerinin ne kadar küçük olduğunu fark eder. Bu farkındalık, kibri yok ederken yerine bilgece bir tevazu bırakır.

(Fotoğraf kaynak: Cemal Gülas)

İletişim sadece kelimelerden ibaret değildir; en derin bağlar çoğunlukla sessizliğin paylaşıldığı anlarda kurulur. Hayvanlar ve doğayla kurulan iletişim, insani ilişkileri de şifalandıran şu becerileri geliştirir:

Hayvanlar dertlerini kelimelerle anlatamazlar. Bir köpeğin mahzun bakışından, bir kedinin mırıltısından ya da bir........

© Sonsöz