Çizilmeyen Sınırlar
İnsanlar gerçekten her şeyi herkese yapabileceklerini sanıyor. Sanki herkes aynı sabra sahip, herkes aynı şeyi kaldırmak zorunda gibi… Oysa mesele tam olarak burada başlıyor. Çünkü bir şeye bir kere “evet” dediğinde, o artık bir istisna olmaktan çıkıyor. Normal haline geliyor. Ve devamı geliyor. Hem de hiç kesilmeden, sirkülasyon halinde.
Bir kere alttan aldın mı, ikinci daha kolay geliyor. Bir kere ses çıkarmadın mı, bir sonrakinde zaten çıkarmayacağını düşünüyorlar. Kimse durup “acaba bu fazla mı?” diye düşünmüyor. Çünkü karşılarında sınır çizen biri yoksa, kendilerini durdurma ihtiyacı da hissetmiyorlar. İşte o noktada iyi niyet, yavaş yavaş suistimale dönüşüyor.
Garip olan şu: Sen başta anlayışlı........
