Yeni sürece yönelik en dikkat çekici eleştiriler kendilerini “karamsar” olarak ifade edenlerden geliyor. Bu eleştirilerini 3 başlıkta ifade ediyorlar:

a) İktidar yeni bir anayasa yapmak için böyle bir gündem yaratıyor.

b) Bu iktidar Kürtleri yine kandıracak.

c) Demokrasiyi hedeflemediği için içi boş bir süreç olacak.

Bu eleştirilerin ne derece doğru olup olmadığına gelmeden evvel bir tespitte bulunmak istiyorum.

Yıllar evvel işsiz kaldığım bir dönemde çok ama çok varlıklı bir dostumla sohbet ediyorduk. Konu benim işsiz kalmama geldiğinde bu varlıklı dostum şunu söyledi “Abi bu kadar çok dostun var neden yardımcı olmuyorlar sana?” Bir an duraksadım ve gülümseyerek ona dedim ki “Peki sen benim dostum değil misin?”

Eğer gerçekten beni içten düşünse ve beni dostu olarak görmüş olsaydı başka hiç kimseye gerek kalmadan bu zor durumu atlatmaya yardımcı olabilirdi. Çok ama çok varlıklı bir insandı ve onun için bir yardımlaşma çerez parası bile değildi. Tabi bunları kendisine söylemedim. Kendisini araya katmadan, daha doğrusu kendisini yok sayarak başka insanların ne yapacağı konusunda eleştiri yapmak en kolay ve en basit eleştiri biçimidir.

Dostum olan insan da kendisini yok sayarak başka dostlarımın tavrını eleştiriyordu.

Bugün kendisine ‘karamsarım’ diyenlerin hepsi de tıpkı dostum gibi kendilerini yok sayarak eleştiri yapıyorlar.

Sormak lazım: ‘Peki siz ne yapıyorsunuz?’ diye…

Eğer gerçekten........

© Serbestiyet