Bir tanesi demiş ki, İsviçre Davos’ta toplanan zengin ülkeler ve liderleri için;

Her ocak ayında, özel jetler, ölmekte olan bir hayvanın etrafında dönen akbabalar gibi Davos’a iner! O jetler; aynı bir avuç milyarderi, CEO’ları, merkez bankalarının üst düzey yöneticilerini ve Davos’a/söylemlerine alışmış politikacıları taşır! Bunlar, küresel yoksullukla ‘ilgileniyormuş’ gibi yaparken, onu üreten mekanizmayı da sessizce mükemmelleştirir. Beraberce dört gün geçirirler ve ‘kapsayıcı büyüme’, ‘sürdürülebilirlik’ ve ‘kimseyi geride bırakmamak’ hakkında cilalı klişeler sunarlar! Yatırım kararları, vergi kaçırma planları, tekel kurma algoritmaları ve lobicilikleriyle zaten on yıllardır sistematik olarak serveti yukarıya doğru sömüren, küresel işgücü payını toz haline getiren ve tüm kıtaların orta sınıfını güvencesiz geçici işçilere dönüştüren aynı kişilerdir bunlar. Küresel yoksulluğa nefes aldıracak çözümleri asla konuşmazlar, ‘çözüm’ denilen sloganları ise asla fısıltı aşamasından öteye geçmez! Bu bir ikiyüzlülük değil aslında, kesinlikle bu bir performans sanatı… O yüzden de Davos, küresel bir çözüm arayışı değil, ama oyunu her şartta hileyle kazananların, birbirlerini şefkatlerinden dolayı tebrik edenlerin ve geldiklerinden daha zengin ve daha güvenli bir şekilde evlerine uçanların yıllık zafer........

© sendika.org