Çocukların Davranışlarını Etiketlemeden Önce Anlamak Gerekir. Toplumda en sık yapılan hatalardan biri; çok hareket eden, yerinde duramayan, sık konuşan, sabırsız davranan ya da kuralları zorlayan her çocuğun aynı şekilde değerlendirilmesidir. Oysa her hareketlilik aynı anlama gelmez. Bazı çocuklar doğaları gereği daha enerjik, daha meraklı, daha dışa dönük ve daha aktiftir. Bu durum çoğu zaman gelişimsel sürecin doğal bir parçasıdır. Öncelikle “hareketli çocuk” kavramını doğru anlamak gerekir. Hareketli çocuk; enerjisi yüksek olan, keşfetmeye açık, çevreyle yoğun etkileşim kuran ve çoğu zaman bulunduğu ortamdan hızlı sıkılan çocuktur. Bu çocuklar bazen çok konuşabilir, uzun süre oturmak istemeyebilir, oyun sırasında kuralları zorlayabilir ya da sık aktivite değiştirebilirler. Ancak uygun yönlendirme olduğunda davranışlarını düzenleyebilirler. Örneğin: -İlgi çekici bir etkinlikte uzun süre odaklanabilirler, -Öğretmen veya farklı sosyal ortamlarda davranışlarını kontrol edebilirler, -Sonuçlarla karşılaştıklarında davranışlarını değiştirebilirler, -İstedikleri şeyi elde ettiklerinde sakinleşebilirler. Yani hareketlilik her zaman bir bozukluk anlamına gelmez. Özellikle çocukluk döneminde enerji düzeyi yüksek olmak çoğu zaman normal gelişim sınırları içindedir. Ancak bazı çocuklarda durum yalnızca yüksek enerjiyle açıklanamaz. Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB), dikkat, dürtü kontrolü, planlama, organizasyon ve davranış düzenleme becerilerini etkileyen nörogelişimsel bir durumdur. Burada temel sorun çocuğun “istememesi” değil; beynin dikkat ve dürtü kontrol mekanizmalarını yönetmekte zorlanmasıdır. DEHB’li çocuk çoğu zaman: -Durması gerektiğini bilir ama duramaz, -Beklemek ister ama beklemekte zorlanır, -Dikkatini vermeye çalışır........

© Samsun Gazetesi