İlk peraşa olan Bereşit okunurken Adam ve Hava acımasız eleştirilir. Benzer şekilde Noah peraşasında Noah eleştiri oklarının hedefidir. Ancak hiç kimse onların ne düşündüğünü analiz etmeyi aklından bile geçirmez. Hadi bir kere sorup cevabını bulmak için kendimizi zorlayalım. Evet, ilk sorumuz Adam ne düşünmektedir ki bu yanlışı yapmıştır.

Elbette, yasak ağacın meyvesini yemek yanlıştır. O da tüm insanların yaptığı gibi yapılan hatanın sonucunda ceza görmüştür. Ancak, belki de bu eylemi zihninde haklı çıkaracak bir mantığı, bir düşünce süreci olduğunu beklemek çok yanlış mıdır? Tanrı'nın açıkça yememesini emrettiği meyveyi yemesine onu ne itmiş olabilir?

Arizal, Adam'ın günahının manevi etkilerini ve insanı nasıl kökten dönüştürdüğünü açıklar. Günahından önce, yetser ara kişinin dışındadır ve varlığının bir parçası değildir. Adam saf ve bozulmamış bir varlıktır. Doğru şekilde davranma ve doğru şeyi yapma konusunda doğal bir eğilime sahiptir. Ayartmalar mevcut olsa da, önlenebilir düzeydedir. Kişi, ayartma kaynaklarından uzak durabilir ve herhangi bir içsel direnç veya mücadele olmadan Tanrı'ya kolayca hizmet edebilecek kudrettedir ancak günahtan sonra her şey bir mücadeleye dönüşür. Hepimizin bildiği gibi, yaptığımız neredeyse her iyi iş bir miktar çaba, doğru şeyi yapma arzumuzla yanlış şeyi yapma arzumuz arasında bir ‘çekişme’ gerektirir. Bu süregelen mücadele, Adam ve Hava yasak meyveyi yedikten sonra ortaya çıkar. Bu da Adam’ın, Hava’nın ‘ikram ettiği’ meyveyi yemeye karar vermesinin mantığını açıklar.

Maça hazır bir şekilde gelen bir futbol takımını hayal edin, ancak maç........

© Şalom