Yürümeyi severim. Bu sürecin beden sağlığım için olduğu kadar, düşünmeye de olanak sağladığını söyleyebilirim. Geçenlerde, sabah saatlerinde yürüyüşümü sürdürürken, karşı kaldırımdan gelen bağrışma sesleri dikkatimi çekti. İki kişi kavga ediyor, birkaçı da onları ayırmaya çalışıyordu. Nedeni, sonucu beni ilgilenmediği için yoluma devam ettim. Yürüyor, bir yandan da düşünüyordum: İnsanları bu denli gerginliğe sürükleyen, bir kavgaya tutuşturan ne olabilir? O an gözüme çarpan, belki sıradan bir örnekti yalnızca, oysaki gün boyu çoğu insanın patlamaya hazır birer bomba gibi görünmelerini, yüzlerine yansıyan mutsuzluklarını nasıl açıklayabiliriz?

Biliyorum, sosyal olaylardan ekonomik dengesizliklere, kısıtlamalardan eşitsizliklere, yitirilmiş umutlardan sevgisizliğe kadar birçok neden sıralayabiliriz. Elbette ki bunlardan her biri günümüzü karartmak için yeterlidir. Bir konuda bizi tetikleyen, mutsuz eden ne varsa, öfke sınırlarımızı zorluyor,........

© Şalom