menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

Aydınlık Karanlığa Düşmüş

15 0
07.10.2026

Karanlığa düşmüş Aydınlık gazetesinde Bediüzzaman Said Nursî ve Risale-i Nur Külliyatı hakkında yayımlanan yazılar, Üstad’ı ve eserlerini hiç tanımadıklarını bir kez daha ortaya koymuştur. Bakın ne diyor: “Bu kitaplar, kendi cemaatinin de ideolojik metinleri oldu.” Ebedi saadetten bahseden, insanın yaradılış gayesinden; birlikten, ihlas ve uhuvvetten bahseden esere ideolojik diyor. Kurban oluruz böyle bir ideolojiye. Risale-i Nur'u ve müellifinin hayatını bilmeden yapılan bu değerlendirmeler, bir eserin hangi şartlarda yazıldığını ve sahibinin hangi mücadelelerden geçtiğini gözden kaçırıyor. Oysa bir fikir hakkında hüküm vermeden önce, o fikrin sahibinin hayatına ve ortaya koyduğu eserlere bakmak gerekmez mi? Öyleyse Bediüzzaman kimdi ve Risale-i Nur neyin mücadelesini veriyordu?

Bir yanda İngiliz işgaline karşı ilmi ve cesareti ile mücadele eden, İstanbul'un işgal günlerinde Hutuvât-ı Sitte'yi neşreden Bediüzzaman; diğer yanda Rusya'da esirken Rus Başkumandanı karşısında ayağa kalkmadığı için Divan-ı Harb'e verilen ve hakkında idam kararı çıkarıldığı hâlde geri adım atmayan Bediüzzaman... Bir yanda Divan-ı Harb-i Örfî'de, karşısında darağaçlarında asılmış insanlar varken, “Şeriatın bir meselesine bin ruhum olsa feda ederim” Yani Allah’ın koyduğu kanunlara ruhumu feda ederim diyebilen Bediüzzaman; diğer yanda hayatını iman, Kur'an, hürriyet, adalet, vatan, gençlik ve insanlık meselelerine vakfetmiş bu insana ve onun eserlerine bugün saldıran bir “aydınlık” anlayışı... İnsan ister istemez soruyor: Aydınlık gerçekten aydınlık mıdır, yoksa elindeki meşale karanlık mı yapıyor?

Evet, Rusya'da esaret altında bulunduğu sırada Rus Başkumandanı Nikola Nikolaviç'in önünden geçerken ayağa kalkmadı. Bunun üzerine Divan-ı Harb'e verildi ve idamına karar verildi. Bediüzzaman ise bu kararı, “Bunların idam kararı, benim ebedî âleme seyahat etmem için bir pasaport hükmündedir” diyerek karşıladı. İdam hükmünün infazını beklerken namazını kılmak için izin istedi. Sonunda Rus kumandanı, Bediüzzaman'ın tavrının mukaddesatına bağlılığından kaynaklandığını anlayarak özür diledi ve idam hükmü kaldırıldı.

Demek ki karşımızda makamından korkan, mahkemeden çekinen, işgalcinin karşısında susan bir insan yoktur. Fakat burada çok önemli bir ayrıntı vardır: Bediüzzaman'ın cesareti menfî bir öfkeye dönüşmemiştir. Hayatının son dersinde bunu kendisi açıkça ifade eder: “Bizim vazifemiz müsbet hareket etmektir. Menfî hareket değildir.” sonraki hayatında kendisine yapılan muamelelere “sabırla, rıza ile” mukabele ettiğini söyler. İşte Bediüzzaman'ı anlamak için bu ayrımı görmek gerekir. Hakikate sahiplenme hususunda tavizsizdir; şahsına karşı yapılan zulümde ise intikamcı değildir.

Risale-i Nur, gençleri isyana, anarşiye, aile düşmanlığına, vatana ihanete çağıran bir külliyat değildir. Tam tersine iman, ahlâk, sorumluluk, asayiş, kardeşlik ve müsbet hareket üzerinde durur.

Peki, bugün bu eserlere saldıranlar neye saldırmaktadır? Allah'ın insana verdiği nimetleri fark........

© Risale Haber