Kurul toplantısı. Konu sunumu. İki taziye. Eski dostlar. Havanın değişimi. Gökteki bulutlar. Şehrin görüntü kirliliği. Uzayıp giden gecekondular. Yolların bozukluğu. Her yirmi metrede açılan çukurlar. Bedevilik. Çok çok çok büyük bir köyde yaşamak. Urfa çok çok çok büyük bir köy. Hem fiziki hem fikri bakımdan köylülükten çıkamadı. Gerçi Türkiye çıkamadı ama Urfa hiç çıkamadı. Urfa, Türkiye'den en az otuz yıl geride. Fikri faaliyet yok denecek kadar az. Cemaat, tarikat, vakıf sohbetlerinin fikirle bir alakası yok. Namaz vakitlerinde toplanan cami cemaatinden farksız. Şehir boğuyor düşünen insanı. Daima dibe çekiyor. Seviye malum. Bir adım ilerleme yok. Üç yıl önce sel felaketi. Üç yıl sonra yine sel felaketi. Aynı tatsız manzaralar. Hiçbir yönetici sorumluluk üstlenmiyor. Tek suçlu halk.

Savaş trajedisi devam ediyor. Savaş haberlerini izleyemiyorum. Ruhi dengem alt üst oluyor. Zaten teolojik meselelerden dolayı pek yerinde değil. Savaşla birlikte bütün bütün bozulmasını istemiyorum. Pascal insanın bütün mutsuzluğu, odasında tek başına sessizce........

© Risale Haber