İffetin Korunması Açısından Üç Vaktin Önemi
Nur Suresinin 58-61. Ayetleri, toplumun en önemli kurumu olan aileden, aile içi adaptan ve aile dışı dostluk ve arkadaşlıklardan söz ediyor. Çocukların ve hizmetçilerin üç vakitte ebeveynin odalarına girip çıkarken dikkat etmeleri gereken hususlar ve adab-ı muaşeret kuralları tek tek izah edilmiştir. Kur’an böylece bu üç vakte dikkat çekerek modern dünyanın ancak asırlar sonra kavrayabildiği, çocuklar için çok önemli olan bazı edep kurallarını izah ediyor.
İhtimamla üzerinde durulan bu vaktin birincisi, sabah namazından önceki vakittir. Bu vakit, uykudan hemen sonra sabah namazına kalkma vakti olması sebebiyle yataktan kalkıp giyinme zamanıdır. Anne ve baba bu saatlerde uygun olmayan kıyafetler içinde olabilirler. Bu itibarla ergenlik çağına gelmemiş çocuklar ve hizmetçiler bu vakitlerde izin istemeden, yani kapı çalmadan ebeveynin odasına girmemelidirler. İzinsiz girerek anne-babalarını uygun olmayan bir halde görmeleri iffet bakımından sakıncalı kabul edilmiştir.[1]
İkincisi, öğle sıcağındaki istirahat zamanıdır. Bilindiği gibi, özellikle sıcak bölgelerde çalışan insanlar öğle zamanı mutlaka istirahate çekilirler. Hz. Peygamber (sav) de aynı vakitte uyuyordu. Bu uykuya “Kaylûle” adı verilmektedir.[2] Hizmetçilerin ve henüz ergenlik çağına gelmemiş çocukların bu saatlerde de ebeveynin odalarına izinsiz girmeleri yasaklanmıştır.
Üçüncüsü de Yatsı namazından sonraki vakittir. Bu vakit, uyku için hazırlık yapıldığı ve üst elbiselerin çıkarıldığı bir zamandır. Kur’an-ı Kerim “Bunlar, örtülmesi gereken yerlerinizin açık bulunabileceği üç vakittir” diyor. Yani kıyafetlerinizin üzerinizde olmadığı, bazen çıplak veya yarı çıplak olduğunuz vakitlerdir. Bu üç vakit dışında kalan zamanlarda hizmetçiler ve henüz ergen olmamış çocukların ebeveynin odalarına girip çıkmalarında bir mahzur yoktur. Ergenlik çağına gelmiş çocuklar ise yabancılar hükmünde kabul edilmiş, ebeveynin odalarına girmek istediklerinde mutlaka izin istemek durumundadırlar.
Ebeveynin Mahrem yerlerine Bakmanın Çocuklar Üzerindeki Olumsuz Etkisi
İslam ruh bilimcilerine göre insanın annesi, ablası veya teyzesinin yüz kısmı mahremiyet işaretlerini taşımaktadır. İnsanî değerleri altüst olmamış bir insan bir mahremine, örneğin annesine veya ablasına baktığı zaman, annesinin yüzündeki ifadeler adeta, “Ben senin annenim” diye haykırır. Bu yüzden mahremlere şehvetle bakılmaz ve onlara karşı şehevî duygular hissedilmez. Fakat yüz dışında kalan vücudun diğer kısımları, yüz gibi mahremiyet sırlarını taşımadığı için oralara bakmak haramdır. Çünkü mahremiyet haykıran sırlar, yüz dışındaki vücudun diğer kısımlarında bulunmamaktadır.[3]
Şu bir gerçektir ki, insan vücudunun her tarafı, başkalarına gösterilmesi bakımından aynı değildir. Vücudun bazı bölgeleri hiç kimseye gösterilmez; gösterilmemelidir. İslam hukuku örfünde bu mahrem bölgelere “Avret mahalli” denilmektedir. Bu bölgeler kadınlarda ve erkeklerde........
