menu_open Columnists
We use cookies to provide some features and experiences in QOSHE

More information  .  Close

'Risale-i Nur müşteri aramaz' mı?

9 0
21.10.2026

Prof. Dr. Ömer Gündoğdu-Zafer Dergisi

“Risale-i Nur müşterileri aramaz; müşteriler onu aramalı, yalvarmalı.” (Emirdağ Lâhikası I, 233) ifadesi bazen, tebliğ ve neşir hizmetini aktif olarak yerine getirmeye gerek olmadığı yönünde bir yoruma tabi tutulmaktadır. Bu yaklaşım, kimi zaman atalete zemin hazırlarken kimi zaman da ihlasla hizmet edenlerin şevkini kırabilmektedir. Halbuki söz konusu ifadenin bağlamı ve maksadı dikkate alındığında, tebliğ ve neşir sorumluluğundan geri durmayı meşrulaştıracak bir zemin hazırlanmasının mümkün olamayacağı ve Risale-i Nur hizmetinin temel dinamikleriyle örtüşmeyeceği görülecektir.

Herhangi bir ifadenin sağlıklı analizinin yapılabilmesi için, öncelikle o sözün “Kim söylemiş? Kime söylemiş? Ne için söylemiş? Ne makamda söylemiş?" (Sözler, 430) sorgusuna tabi tutulması gerekir. Bu tür sorgulamadan kopuk okumalar ve yorumlar, okuyucuyu hatalı sonuçlara sevk edebilir.

Emirdağ Lahikasında geçen ilgili ifade şu şekildedir: “İstanbul’daki Amerika Sefiri vasıtasıyla Amerika’daki Müslüman heyetine Zülfikar’ı ve bir Asa-yı Musa’yı göndermesini isteyen o dostumuz ve kardeşimize deyiniz ki: Sefirlerin kafası siyasetle meşgul olduğundan ve Risale-i Nur, siyasetle alakası olmadığından, siyasi bir kafa çabuk takdir edemiyor. Hem Risale-i Nur, müşterileri aramaz; müşteriler onu aramalı, yalvarmalı.“ (Emirdağ Lahikası I, 233).

Söz konusu paragraf bütüncül bir değerlendirmeye tabi tutulduğunda, Risale-i Nur’un izzet ve vakarına uygun bir şekilde neşrinin tavsiye edildiği görülür. Özellikle Nur risalelerini layıkıyla takdir etmeyen kimselere karşı gereksiz bir ısrarla ve mütezellil bir üslupla verilmeye çalışılmaması gerektiğine işaret edilmektedir.

Mektuplarının hemen hemen tamamında dava arkadaşlarını “aziz” diye nitelendiren Bediüzzaman, bu yaklaşımıyla zımnen, hizmette bulunanların izzet-i İslamiyeyi muhafaza etmeleri gerektiğini vurgulamaktadır. Bu itibarla, sözün maksadı tebliğden kaçınmak değil, tebliğin izzetli bir duruşla yapılması gerektiğinin altı çizilmektedir.

Cümle lafzî yoruma tabi tutulduğunda yine Üstadın kelimeleri dikkatle seçerek konuyu çok beliğ bir ifade tarzıyla ortaya koyduğu anlaşılır. “Müşteri” aramaz demekle, alış-veriş gibi kısa bir süreliğine bir araya gelen iki kişinin menfaat ilişkisini değil hakikatlere samimi “talib” olacak kişilerin kazanılmasını arzu ettiği anlaşılır. Yani, “talebe, kardeş ve dost” aramaz demiyor, ancak “müşteri” aramaz diyor. Çünkü müşteri, davanın izzetine layık bir tavır sergilemez ve doğru........

© Risale Haber