Risale-i Nur'un hakikatlerinden biri, her bir esmanın diğerine bağlanırken, doğrudan gaye ve amaca yönlendirilmesidir. Her bir isim, kâinatın yaratılış hikmetine hizmet eden bir zincirin halkasıdır.

Bu bakış açısıyla baktığımızda, "Kadir" ile "Kayyum" arasındaki bağı Kur'an'da "Hayy ve Kayyum" olarak Âyete'l-Kürsi'de bakmaya çalışacaz.

"Allah... O'ndan başka ilah yoktur. O, Hayy ve Kayyum ‘dur." (Bakara, 255)

Hayy ve Kayyum bir arada zikredilir. Bu birliktelik, "hayat veren" ile "hayatı sürdüren" arasındaki ilişkiyi gösterir. Tıpkı "Kadir" ile "Kayyum" arasındaki ilişki gibi:

Kadir yaratır, açar, şekillendirir.

Kayyum o yaratılanı her an varlıkta tutar, bozulmaktan korur, gayesine yönlendirir.

Bu iki esma-i ilahiye ile aralarinda ki akışın en latif noktasına bir cihetle elektronun havadaki haline odaklanarak, kuantum fiziğinin sorunlarından birini, bu isimlerin aydınlığında okumaya çalışacaktır.

Kur'an'da "El-Hayyu'l-Kayyûm" zikredildiği yerleri tetkik edecez.

Bakara 2:255 "Allah... O'ndan başka ilah yoktur. O, Hayy ve Kayyum'dur."

Âl-i İmrân 3:2 "Allah... O'ndan başka ilah yoktur. O, Hayy ve Kayyum'dur."

Tâhâ 20:111 "Bütün yüzler, o Hayy ve Kayyum'a baş eğmiştir."

Bu birlikteliğin manası:

Hayy: Zatı kendinden olan, hiçbir şeye muhtaç olmayan, ezelî ve ebedî hayat sahibi. Allah bu ismiyle kâinata hayat verir. Nitekim buyrulur:

"Ölü toprağı dirilten, sizi de diriltecektir." (Fussilet, 41)

Kayyum; O hayatın eseri olarak, hayatı veren ve ayakta tutan ve idare eden. Kur'an-ı Hakimden ism-i ilahiyesine nazar edersek;

"Gökleri ve yeri (yoktan var eden) Allah'tır. O, bunları yarattığında 'Ol!' der, hemen oluverirler." (Bakara, 117)

"Allah, gökleri ve yeri, nizamları bozulmasın diye tutar. Eğer bozulacak olsa, O'ndan başka hiç kimse onları tutamaz." (Fâtır, 41)

Peki bu isimler, Kadir esması ile nasıl bağlanır?

Kadir, hayatı var eden kudrettir. Hayy, o kudretin özünde hayat olduğunu gösterir. Kayyum ise o hayatın ve kudretin her an devam ettiğini, hiç kesilmediğini ifade eder.

"Allah, her şeyin yaratıcısıdır ve O, her şeye vekildir." (Zümer, 62)

Risale-i Nur'un hakikatına bakarak;

"Manzume-i Şemsiyeyi teşkil eden küremiz, sair seyyareler, bidayette Güneş'le mümteziç olarak açılmamış bir hamur şeklinde iken; Kadir-i Kayyum o hamuru açıp, o seyyareleri birer birer yerlerine yerleştirerek, Güneş'i orada bırakıp, zeminimizi buraya getirerek, zemine toprak sererek, sema canibinden yağmur yağdırarak, Güneş'ten ziya serptirerek dünyayı şenlendirip bizleri içine koymuştur..." (Sözler, 393)

Bu mehazda Kadir esması; Hamuru parçalamak, gezegenleri ayırmak, Dünya'yı buraya getirmek...

Peki Kayyum o anda ne yapar?

Kayyum, o hamur "açılırken" atomların birbirinden kopmamasını, çekim yasalarının şaşmamasını, açılan her parçanın kendi yörüngesinde kalmasını sağlar. Yani "açma" işleminin kendisi, aynı anda "tutma" işlemini gerektirir.

Bu noktada "Hayy" ismi devreye girer: O hamurun açılması, gezegenlerin hareketi, Güneş'in ışıması, Dünya'da hayatın başlaması Hayy'ın hayat veren tecellisidir. Kayyum ise o hayatın her an devam etmesini, bozulmamasını sağlar.

Kur'an Hakim de bu hakikate ayetler den gorebilmekteyiz.

"O, gökleri ve yeri hak ile yaratmıştır.........

© Risale Haber