21 aprel 1996-cı il. Otuz il bundan əvvəl xəbər gəldi ki, general Dudayev öldürülüb, raketlə vurulub. Əvvəl söyləyirdilər ki, general-prezidentin qalıqları belə tapılmayıb, sonra yazıldı və bildirildi ki, bəs o, gizli şəkildə dəfn olunub. Amma bu da son olmadı, "ikinci Dudayev əfsanəsi” yarandı, generalın sağ olduğu və hətta Avropa ölkələrindən birində yaşadığı deyildi...

O dövləri hamımız yaxşı xatırlayırıq, hamı çeçenlərin Rusiyaya qarşı savaşını izləyirdi, inanın, bu savaş hətta indiki Ukrayna müharibəsindən daha effektiv təsir bağışlayırdı. 

Onda biz azərbaycanlılar, hətta gürcülər bir az "sınmış” vəziyyətdəydik, bir tərəfdən kiçik xalq olan çeçenlərin şücaətindən riqqətə gəlir, digər tərəfdən də hamımız utanırdıq, bəli, utanırdıq, çünki bizim torpaqlarımız işğal altındaydı, insanlarınız didərgin idi, sorağımız da daha çox Rusiyanın bazarlarından gəlirdi! 

Əlbəttə, insanları qınamaq lazım deyil, heç vaxt kütləvi intiharlar olmur, həyat həmişə davam edir, məşhur bir filmdə deyilən kimi: yaşamaq əmr olunub...

Dudayev general idi. Sonrakı İçkeriya prezidentləri də daha çox hərbçilər idi. Amma general geyimi daha çox Cövhərə yaraşırdı və əgər səhv etmirəmsə, o, ölkəsinin ilk generalismusu oldu. Sovetin vaxtında bu adam diviziya komandiri olmuşdu, bu, isə kiçik hərbi vəzifə deyildi. 

Bilirsiniz, mənim iki qrup insanlara – həkimlərə və bir də hərbçilərə həmişə xüsusi münasibətim........

© Qaynar